пишува: КРИСТИНА КОСТОВА
Измазнетото со бројни козметички препарати и третмани лице на заменик министерот за земјоделие никогаш не било изложено на мачно жешкото сонце или на безмилосно силните ветришта или на поројни дождови или на суров студ или на какви било временски неприлики заради кои сезонската работа во земјоделието не смее да се помести.
Оти нивата не прашува какво е времето кога треба да биде изорана.
Мазните дланки на заменик министерот, секогаш заштитени со крема или ракавици, никогаш не испукале заради непрекинатото копање со мотика, или работа со лопата, гребло, копач… Којзнае дали воопшто знае дека постојат овие алатки.
Единствените алатки за кои тој знае и не се колеба да ги користи се алатките на класизмот.
Алатки како демонстрирање на неговото чувство на супериорност, но и презир кон помалку привилегираните, па дури и анимозитет и префрлање вина на работничката класа и сиромашните.
Алатки како исмевање на емоцијата, говорот, манирите на општествените чинители кои не ги уживале неговите привилегии и пристап до средства, конекции, образование, општествени кругови.
Алатки како речениците „Смири се,“ „Не се нервирај,“ „Биди културен.“
Ете, тие неколку реченици се одлични алатки во рацете на препривилегираните за деградирање не само на работничката класа, на земјоделците, туку и на сите маргинализирани заедници, особено кога непривилегираните се очигледно во право и ги разобличуваат лагите, манипулациите и угнетувањата од страна на оние што системот константно ги протежира.
Ваквото однесување запрепастува, но и повеќе од доволно кажува за [не]квалитетот на личноста.
*Текстот од Кристина Костова е реакција на овој настан
