Пишува: ГОРАН ВОЛКАНОСКИ
Знаете кој е најголем злочин кој и се прави на Македонија и на граѓаните на Македонија?
Уништувањето на шансата за релативно брза ЕУ интеграција која ја имавме, е најголемиот злочин кој „најпатриотската“ партија ѝ го направи на Македонија и на граѓаните на МАКЕДОНИЈА. Само и само во име на стекнување и доаѓање на власт. Овој злочин, самиот по себе би требало да е причина, секој граѓанин на оваа држава, кој е загрижен за сопствената иднина и иднината на најблиските да го дисквалификува чинителот на ова зло, како можна власт при изборот пред кој сите ние ќе бидеме исправени!
Уништувањето на ЕУ перспективите, уништувањето на пристапот до ЕУ фондовите (кои стануваат достапни откако ќе се започне со преговорите) преку отворање на конкретни поглавја, ќе значеше обезбедување на финансиска стабилност, раст на стандардите во секоја смисла.
Значи, возот за Брисел го пропуштивме минатиот декември.
Последиците од тоа ќе произведат застој на евроинтегративните процеси. Ретроградни процеси кои ќе ги уништат шансите за решавање на сите оние системски слабости кои може да се решат само преку отворање и затворање на поглавјата во процесот на пристапните преговори со ЕУ. Онака како што се решаваа во сите земји кои го поминаа овој пат и станаа членки на ЕУ.
Кого треба да го казниме кога ќе треба да ги цениме и вреднуваме политиките кои ни се нудат?
Тие што ни ги уништуваат перспективите, тие што никогаш не покажаа одговорност како политички субјект, кога станувало збор за геостратешките интереси на сопствената држава.
Или ќе ги казниме тие што (и покрај сите слабости) ни ги отворија ЕУ перспективите, тие што ни обезбедија безбедносен чадор (НАТО), тие што по цена на губење на рејтинг ги направија нужните компромиси. Компромиси без кој нема прогрес и одење напред.
Е, па драги мои, секој од нас ќе биде исправен пред одлука како понатаму.
Една работа знам. Оваа држава тешко дека ќе има сила ЗА нови „шарени револуции“, кои повторно ќе треба да рушат некој нов авторитарен груевизам!
Некој рекол: „Слободата тешко се стекнува, а може лесно да се изгуби!“
Луѓето во суштина ја сакаат слободата, ама очигледно не ја вреднуваат доволно.
При тоа, забораваат една клучна работа. Само во слободно и демократско општество имаме слобода на критика која произведува прогресивни процеси.
Авторитарно владеење тоа не го дозволува. Сите имавме прилика тоа да го почувствуваме. И да ги видиме последиците од такво владеење.
Ако блокадата која ни се прави, не е доволна причина граѓаните на оваа држава, да се определат што треба да поддржат во периодот што следи. Тогаш, мислам дека се губи смислата на борбата за подобро утре. Горд сум што бев дел од една револуција која што успеа да сруши режим. Револуција која ни донесе слобода, демократија, основни постулати без кои не е можно да имаме еволуција во општествените состојби. Во која ќе еволуираме сите ние во своите ставови и погледи на начинот на кој што треба да функционираме како луѓе и држава. И преку таквото имплементирање на вредности да ги реализираме посакуваните општествени состојби.
Алтернативата на сегашниве политики е неизвесност, ретроградни процеси, повторно вртење во круг и вовед во политичка криза и нестабилност! Губење на надеж за живот во држава со перспективи. Држава која ќе има шанси да ги реши системските слабости кои оправдано се предмет на критичка опсервација.
Но, надвор од процес на преговори со ЕУ, нема теоретска шанса тие да се решаваат. Имајте го тоа на ум! Всушност, минативе триесеттина години покажаа дека самите не сме кадарни да ги решиме постоечките слабости.
Ќе завршам со следново. Дали во периодов што следи ќе казниме за злочинот кој ни се прави или ќе се самоказниме со поддршката на тие што го прават злочинот кон сопствената држава и народ, ќе ни ја определи иднината на сите нас!
