Научниците открија дека бактериите кои вообичаено се наоѓаат во отпадните води можат да ја разградат пластиката за да ја претворат во извор на храна, откритие за кое истражувачите се надеваат дека може да биде ветувачки одговор за борба против еден од главните проблеми со загадувањето на Земјата. Во студијата објавена во четвртокот во Environmental Science and Technology, научниците го изложија своето испитување на Comamonas testosteroni, бактерија која расте на полиетилен терефталат или ПЕТ, пластика која најчесто се наоѓа во пакувањата за храна за еднократна употреба и шишињата со вода.
ПЕТ сочинува околу 12 проценти од глобалниот цврст отпад и 90 милиони тони пластика произведена секоја година. За разлика од повеќето други бактерии, кои се развиваат на шеќер, C. testosteroni има порафинирано непце, вклучувајќи хемиски сложени материјали од растенија и пластика на кои им треба подолго време за да се разградат.
Истражувачите се првите кои демонстрираа не само дека оваа бактерија може да ја разгради пластиката, туку тие исто така покажаа и точно како го прават тоа. Преку шест прецизни чекори, кои вклучуваат сложени техники за сликање и уредување на гени, авторите откриле дека бактериите прво физички ја разградуваат пластиката со џвакање на помали парчиња. Потоа, тие ослободуваат ензими – компоненти на клетката кои ги забрзуваат хемиските реакции – за хемиски да ја разградат пластиката во извор на храна богат со јаглерод познат како терефталат.
На бактеријата и треба неколку месеци за да разградат парчиња пластика, според Ребека Вилкс [главен автор на студијата и постдокторски истражувач во Националната лабораторија за обновлива енергија]. Како резултат на тоа, за да бактериите бидат ефикасни алатки, треба да се изврши многу оптимизација за да се забрза стапката со која тие ги разградуваат загадувачите. Еден пристап е да се промовира растот на бактериите со тоа што ќе им се обезбеди дополнителен извор на храна, како што е хемикалија позната како ацетат.
Виш автор на студијата (и вонреден професор по градежништво и инженерство за животна средина на Универзитетот Нортвестерн) вели за Вашингтон пост дека „Машинеријата во микробите во животната средина сè уште е во голема мера неискористен потенцијал за откривање одржливи решенија што можеме да ги искористиме.
Загадувањето со пластика е голем проблем, но не и несовладлив, вели Тимоти Холејн, професор по биологија на Универзитетот Лојола во Чикаго. „Има многу различни видови на пластика и има исто толку потенцијални решенија за намалување на еколошката штета од загадувањето со пластика“, рече Холејн. „Најдобро сме позиционирани да ги следиме сите опции во исто време“, јавува Вашингтон Пост.
Преземено од Green Civil
