Новo истражување на Универзитетот Оксфорд и Florida Institute of Technology сугерира дека бакнувањето не е човечка иновација – туку навика стара најмалку 17 до 21 милиони години, која потекнува од заедничкиот предок на големите примати.
Приматите бакнувале многу пред луѓето
Тимот комбинирал податоци за однесувањето на приматите и нивните еволутивни врски. Моделирањето, извршено во милиони симулации, укажува дека „првиот бакнеж“ се појавил кај предците на човекот, шимпанзата, бонобото, орангутаните и горилите.
Според главната авторка, д-р Матилда Бриндл од Одделот за биологија на Оксфорд, овие резултати ја поддржуваат тезата дека бакнувањето е наследена социјална навика, а не нешто што човекот го развил самостојно.
Истражувањето е објавено во списанието Evolution and Human Behavior.
Научната дефиниција е далеку од романтична
Во трудот, бакнувањето е дефинирано како „неагресивен контакт уста-до-уста без пренесување храна“, што ги вклучува сексуалните бакнежи, но и оние платонски меѓу роднини или пријатели.
Како и зошто се појавило бакнувањето – останува отворено прашање. Научниците наведуваат две водечки хипотези:
како начин за проценка на партнер, или
како форма на предигра која ја зголемува сексуалната возбуда и шансите за репродукција.
Платонските бакнежи пак можеби служеле за одржување на сложени социјални врски.
Дали се бакнувале и неандерталците?
Студијата заклучува дека и неандерталците и раните луѓе најверојатно разменувале бакнежи, бидејќи постојат докази дека се вкрстувале и делеле идентичен оралeн микроб, што укажува на размена на плунка пред 450.000–750.000 години.
Редакција Фронтлајн
