Италијанскиот весник „Ла верита“ и Центарот за комуникации на ВМРО ДПМНЕ се двете фабрики за продукција на лажни вести со крајна цел партијата на Христијан Мицковски да има измислено алиби за тоа што не го гласаат новиот Закон за Јавно обвинителство, иако законот се наметнува како клучен во оваа фаза од евроитеграцискиот процес на државата.
Изборите во 2014-та година, парламентарните и претседателските, оние кои се кулминацијата на криминалниот изборен инженеринг на ВМРО-ДПМНЕ, ќе останат запаметени по притисоците, уцените и заканите на партијата кон гласачите, а не по тоа дека некој од СДСМ манипулирал со граѓаните.
Врвот со наместени и однапред организирани избори е во 2014-та, годината кога СДСМ, токму заради партиската уценувачка машинерија на ВМРО ДПМНЕ, мораше да излезе со став дека не ги признава изборите. И сега се појавува дилемата – како во време на интензивен и бескрупулозен режим, со развиена криминална шема за крадење избори, а со став на тогашната опозиција дека изборниот процес е украден, наеднаш ВМРО-ДПМНЕ нарачува сторија во „Ла верита“ со која сака да го дискредитира Зоран Заев за наводно местење на избори.
Ваквата наменска сторија, која црпи податоци од период кога без знаење на Груевски не смееше ниту птиците да се вратат од југ, а не некој да се дрзне да мести избори, е отворање простор за ВМРО-ДПМНЕ да се спротивставува на Законот за јавно обвинителство.
Само за илустрација, изборите врз кои удираат весникот „Ла верита“ и Мицкоски, оние во 2014-та се најкриминалните избори во историјата на државата, а ги организираше и ги украде Груевски со ВМРО ДПМНЕ. Во екот на тие избори се појави снимка со Загорац Тумбовски, кој потоа самиот за медиумите тврдеше дека дал 500.000 евра на Гордана Јанкуловска по налог на Груевски. СДСМ тогаш поднесе кривична пријава за парите примени во кеш. Овој случај го најави она што се случуваше потоа, а кулминираше со објавата на аудио материјалите од прислушувањето од страна на СДСМ.
Јавноста имаше прилика да слушне и за изборите во 2014-та, како и за тие во 2011-та и 2013-та, како Јанкуловска го претворила МВР во партиски штаб на ВМРО, како се краделе ливчиња за изборна измама, како се отворале доверливи гласачки материјали за да се види кој не излегол на гласање за да се уцени за следното, како фантомски гласачи добивале лажни лични карти, како се купувале одредени категории гласачи и како полицијата била впрегната во крадењето избори.
Потоа, по формирањето на СЈО беа отворени неколку кривични предмети за лажирањето избори од страна на ВМРО ДПМНЕ. Познати се делата „Титаник“ и „Титаник 2“, односно нелегалното финансирање на партијата за време на избори, издавањето лични карти на непостоечки гласачи, местење на изборни процеси, а одговорни се повеќе од 30-тина членови на партијата. Токму тука лежи зајакот на ВМРО ДПМНЕ, да се скрие од одговорноста која ја има како парламентарна партија во врска со Законот за јавно обвинителство. Сега двете фабрики за лажни вести ќе продуцираат невистини за да се сврти вниманието кон СДСМ, наместо фокусот да биде криминалното и деструктивно однесување на Мицковски кон законот.
Веќе е јасно, ВМРО ДПМНЕ не го гласа законот затоа што ќе продолжи процесуирањето на предметите на СЈО за изборни измами и така и судски ќе се потврди кој всушност крадел избори во државата. А тоа секако не му оди во прилог на Мицковски, кој да не беше толкав послушник на Груевски немаше ниту да застане на челната позиција во партијата. Е сега, за да не испаднат во ВМРО ДПМНЕ дека местеле избори, иако тоа му е јасно веќе секому, Мицковски не сака да го гласа Законот за јавно обвинителство за да ги спаси своите поранешни и сегашни функционери од затворски казни.
Затоа нему му е потребно ваквото „италијанско“ алиби дека СДСМ местел избори. Тема со која е очекувано од утре ВМРО-ДПМНЕ да ја опструира јавната дебата во собраниската комисија за политички систем за да не се донесе Законот за ЈО.
ЦИВИЛ, како организација за човекови права, основана 1999, ги набљудува изборните процеси од 2008 година. Во 2014 година, изборните нерегуларности го достигнаа својот зенит. Набљудувачите на ЦИВИЛ, акредитирани од Државната изборна комисија, напишаа стотици извештаи од мониторингот. Извештаите и анализата од мониторингот на изборите беа објавени во публикацијата „Избори 2014: Дисквалификувана демократија“. Овој прилог е своевидно потсетување во светлина на најновиот развој на настаните и пропагандата што го придружува изборниот процес оваа година.
