пишува: ЈАНЕ ЃОРЃИОСКИ
Еден од членовите на Централниот комитет на Левица и кандидат за пратеник во Изборна еднициа 3, во рамките на изборната кампања и презентацијата на програмата, изјави дека неговата партија, доколку дојде на власт, ќе ги поништи Преспанскиот Договор, Договорот за добрососедство со Бугарија, Охридскиот рамковен договор и ќе ја укине двојазичноста. Во контраспинот што го анализира и Вистиномер се опфатени сите гореспомнати договори. и како тоа Левица млати само празна предизборна реторика и со своите спинови ја замајува јавноста.
Она што навистина останува нејасно, е дезориентацијата во настапите и во она што пишуваат во програмата.
Од една страна на сиот глас велат ќе ја поништеле двојазичноста во државата, очигледно мислејќи на Законот за употреба на јазиците, а од друга страна на својата официјална Фејсбук страница, партијата се именува и на албански јазик.
Дури и програмата од Левица објавена на нивната веб страна е на македонски и на албански јазик. И тука нема навистина ништо лошо, нели, да се претстави една партија на двата јазици кои ги зборува најголемиот дел од граѓаните, ами напротив е за поздравување, но дволичност на левица околу двојазичноста – од една страна да се против употреба на друг јазик, а од друга страна на другиот јазик да си го имаш пишано името на партијата, е политичка утка, интелектуална, партиска и етничко-етичка тотална конфузија.
Кај граѓаните ваквото однесување на Левица создава голема заблуда. Исто така тотална конфузија оставаат и однесувањето и настапите во медиумите поготово на нивниот лидер Апасиев, кој од една страна се претставува како левичар, а од друга страна застапува тврди националистички ставови карактеристични за тврдокорен радикал десничар.
Апасиев никогаш не бил левичар, тие од Левица што се бореа против режимот на Груевски повеќе не се дел од овој изрод од партија. Левица сега нема никаква допирна точка со идеалот кој го претставуваа младите луѓе што ја оформија во жарот на протестите. Сега, левото е заменето со десно, “работникот” со “народот”, активизмот е заменет со хонорарите, а од нивната мултиетничност остана само албанскиот превод на името на партијата во називот на нивната фб страна – како тажен спомен за идеалите кои требаше да ги претставуваат, пишува Павле Богоевски во неговата денешна колумна.
– Кога се толку силни патриоти против „двојазичноста“, што не напишале на јазиците на сите националности што живеат во Македонија, туку само на македонски и албански јазик. Срамота и гревота за името што го валка ваква политичка партија со ваква идеологија!, е еден од коментарите што можат да се сретнат на социјалните мрежи во врска со оваа конфузија.
Ова однесување на Апасиев според многумина наликува на она од Груевски и компанија, каде тие од една страна инцидентно се обидуваа да им се додворат на албанската публика правеќе театар за народ – читајќи честитки на албански јазик, одеа на ифтар, во џамија… а од друга страна им се закануваа со ноќта на долгите ножеви, ги нарекуваа племе и што ли не сè од богатиот им „патриотски“ репертоар.
Нема веќе никаква дилема во јавноста дека глас за оваа сега Левица е глас на контото на Мицкоски и ДПМНЕ, зашто во нивните ставови и активности, како што може да се види и од кампањата, ама баш ни еднаш не си противречат, аба баш во ништо не се разликуваат, туку складно се надополнуваат
Штета што Апасиев испогани една така добра идеја која можеше да биде баш алтернатива, а не вмровски нус производ, ситнеж (се воздржав да не го употребам вокабуларот од Мицкоски од една од бомбите), што ќе послужи за изборно поткусурување, ако му се даде каква и да е шанса.
