пишува: НЕНАД ЈОВАНОВИЌ
Ми велат луѓе, „треба да ти е срам што ја поддруваш оваа влада“. И уште ми велат: „зошто ги браниш, не се за бранење“. Не ми е срам, ја поддржувам оваа Влада и ќе продолжам да ја поддржувам.
Не ја бранам во фудбалски жаргон, ниту такво бранење од мене им е потребно: едноставно следам што мојата Влада работи, ги следам контекстите и ги гледам околностите во кои работи и егзистира. А тие околности, најблаго речено, се лудачки.
Денес имаме војна на 2.000 километри од Скопје; пред војната имавме две годишна пандемија која однесе многу животи; пред пандемијата имавме решавање на горлив, тридецениски спор со Грција, а пред решавањето на спорот ни се случи пуч во Собранието на Републиката, односно државен тероризам кој беше закана не само за пратениците, туку беше закана и за сите граѓани кои живеат и егзистираат во оваа држава.
Ќе признаете, вакви сценарија не може да режира ниту Квентин Тарантино лично.
Да ја земеме вакцинацијата. Што, имено работеше Владата, и како се однесуваше во време на светска здравствена криза? Владата спасуваше животи: никогаш не поттикнуваше антиваксери, никогаш цинично не се однесуваше кон здравјето на граѓаните. Напротив, секогаш водеше исправна и еманципаторска кампања околу вакцинацијата. Или со други зборови: институционалната одговорност за спасување на животите на граѓаните беше на високо ниво.
Но, немам никаков сомнеж: нивната институционална одговорност е далеку поголема од мојата одговорност како граѓанин и жител на Република Северна Македонија.
Што денес Владата прави во време кога имаме војна меѓу Русија и Украина? Со измените на Законот, растот на пензиите ќе се усогласува по два односи, односно со порастот на трошоците за живот и растот на просечната плата.
Тоа значи дека веќе од овој септември околу 330.000 пензионери ќе добијат историско највисоко зголемување на пензиите, кои во просек ќе растат по околу 900 денари.
Понатаму, како дел од антикризните мерки, за месеците април, мај и јуни секој пензионер ќе добива дополнителни 1.000 денари на својата пензија.
Од денес ќе се врши намалување на малопродажните цени на нафтените деривати во просек за 5,95%; читам дека 99% исплатени се тутунопроизводителите.
Ете, се најви и штедење: нема луксузирање, Владата на институциите им најави забрана за купување на автомобили, мебел и останати буџетски расходи. Владата ги задолжи сите буџетски корисници и правни лица основани од државата, за 50% да ги намалат расходите за репрезентација, спонзорства и реклами, како и користење на службените возила задолжително.
Кога ги наведов овие примери, би сакал да прашам, добро, што е толку погрешно со Владата? Очигледно многу малку, по се изгледа, оти, само за момент погледајте кој е и што е алтернатива на оваа Влада? Дали сте слушнале пакет кризни мерки од опозицијата? Сте слушнале ли како тие ќе нè вадат од криза? Не. Нема ни да слушнеме. Оти знаете како вели логиката: ако требаше да слушнеме, ние тоа и ќе го слушневме.
Знаете ли на што денес ми личи опозицијата? Прво, опозицијата денес за мене е навреда. Опозиционата политика за мене е навреда. Тоа не е политика по мој вкус. Тоа не е моја „македонштина“; и не само што јас со опозицијата не можам да се идентификувам, туку сум на потполно спротивна позиција.
Опозиционото делување во оваа земја е до таа мера тривијализирано, што самото делување апсолутно е фрлено во кал. И не само што нема смисла за опозициона политика, туку никогаш ВМРО-ДПМНЕ немала смисла за опозициона политика.
Оти на опозицијата никогаш за ништо не им е гајле, а себе единствено се гледаат на власт, иако со таа власт немаат појма што би правеле. Единствено што од политика им остана е да го излудуваат овој народ, тоа еднинствено „од политика“ им остана.
И на самиот крај, би сакал да потенцирам уште една добра политика. Сите оние кои на време се интегрираа во НАТО, многу повеќе се заштитени отколку што тоа денес е Украина. Тоа е еден многу важен факт. Северна Македонија, покрај сите лудила со кои се соочува, таа денес е заштитена земја.
Да, почитувани пријатели, не ми е срам од мојата Влада – и ја поддржувам.
Текстот е личен став на Авторот. Сите права се задржани
