Пишува: ДРАГАН МИШЕВ
Разведените жени и самохраните мајки, како погубна закана за македонското општество, да се одведат во работни логори, а нивните деца да ги земе под закрила црквата и да ги зачлени во Христијанската младина на владиката Петар.
Вака би изгледало идеалното македонско општество во клеро – фашистичкиот светоглед на „ајатолахот“ Петар на Македонската Православна Џамахирија, судејќи според неговото последно послание во кое вели дека на нашето општество молскавично му се заканува уште поопасна, попогубна и поотровна идеологија – родовата еднаквост, односно манипулативна терминологија која е богохулна, противприродна, изопачена.
Големиот манипулатор, уште еднаш ги злоупотребува верските чувства на населението, големиот христијански празник Велигден и својата положба во свештената хиерархија како митрополит Преспанско-пелагониски и во Велигденското послание жестоко го нападна феминизмот и обвини дека родовата еднаквост е изопачена, а на нашето општество молскавично му се заканува уште поопасна, попогубна и поотровна идеологија – родовата еднаквост!
Понатаму, тој го надградува своето „откровение“ дека оваа идеологија, односно манипулативна терминологија е богохулна, противприродна, изопачена, Господ ги создаде машко и женско и се друго изменето, поинакво и поразлично од божјото создание е ненормално, а со тоа и неприфатливо
Очигледно, тој или ги побркал поимите, или ги измешал лекарствата, а многу веројато и двете. А секако го промашил времето во кое живееме, заменувајќи го со златното време на инквизицијата, кога за ваквите „неморални“ и општествено опасни жени имало едноставно и брзо решение – палење на клада..
Единственото богохулие тука е отровот што го шири митрополитот и со кој навредува и понижува 51% од популацијата, и тоа токму за Велигден.
Прашањето е дали припадничките на оваа популација ќе застанат во одбрана на своите права, и секако на правата на категоријата вернички која ја „анатемисува“ митрополитот, разведените жени и самохраните мајки, од кој голем дел не станале тоа по соптвена вина и избор.
Дали македонските верничките конечно ќе се одважат да станат во своја одбрана од ваквите шовинистички изјави на „озлогласениот“ митрополит, на кого ова не му е прв пат да ги меша духовното и световното, секаоко за своите лукративни потреби, кој уште на времето, од тогашните југословенски тајни служби го добил кодното име – Расипник.
Дали и тие конечно ќе го следат примерот на Иранките, кои во одбрана на своите права јавно ги запалија шамиите кои беа обрзани да ги носат, како знак на потчинетост во иранското општество и на тамошниот религиозен естаблишмент, составен, се разбира, исклучиво од мажи.
Јавна осуда од неговите „содружници“ од „deal oriented“ МПЦ – ОА во моментов, изгледа, не е реална опција.
