Пишува: ГОРАН ВОЛКАНОСКИ
Нашава нација има алиби за сè! А најмногу за сопствената неодговорност!
Изминативе триесеттина години, со својот однос кон општествените процеси, покажуваме огромно ниво на неодговорност.
Точно е, дека ниското ниво на вреднување на значењето на процесите на нашето демократизирање, заедно со Балканскиот менталитет и вкоренетите илузии за лажни величини, проткаени со национализам, биле и сè уште прават погодно тло од Македонија, за произведување на конфликтни состојби.
Стекнувањето на независност и државност не го разбравме како бенефит кој треба да се оправда со одговорен однос на секој поединец кон процесите кои од ова кревко парче земја треба да создадат прогресивна и безбедна земја без конфликти! Без ефективна завршница на овие процеси остануваме во зоната на ризици. Иако сме членки на НАТО! За можноста за подигнување на стандардите на нашето живеење, и да не зборуваме!
И, постојано имаме АЛИБИ за својата инертност и пасивност!
Недоверба во власта, недоверба во политичарите, недоверба во западните безбедносни и економски сојузи! Па и недоверба во самите себе! При тоа никако да расчистиме со своите приоритети! Поточно, да расчистиме со илузиите кои минативе триесеттина години, па и сега, ни ги поттурнуваат постојано, под нос истите оние политички фактори кои опстојуваа и опстојуваат создавајќи илузии кај граѓаните на нашата држава. А, создаваат илузии затоа што тоа е најлесниот пат за доаѓање и опстојување на власт! Затоа што само со граѓани кои живеат во илузии, а не во реалниот свет, можноста за манипулација е многу поголема!
ЗА жал, дел од нашите граѓани, потпаѓаа и потпаѓаат под влијание на илузионистите!
А еден голем дел, алиби за својот пасивен и неодговорен однос, кон општествените процеси, го наоѓа баш во системските слабости, чие што решавање може да се очекува само преку наше дефинитивно зачекорување во евроинтеграциските процеси! Што е парадокс, само по себе! Од една страна, бараме и се стремиме кон ефикасни и професионални државни институции кои ќе работаат во интерес на граѓаните, а од друга страна, со својот однос кон процесите кои одат во насока на градење на посакуваните општествени состојби одработуваме во прилог на ретроградните сили кои работаат овие процеси да не успеат!
Ако во периодов што следи, мнозинството не разбере дека АЛИБИ-ставот е став против самиот себе! Против сè она кон што реално тежнееме и се стремиме тогаш спремете се за тешки времиња!
АЛИБИ ставот, „Крива е власта. Крива е меѓународната, крив ни е некој трет… НЕМА да е покритие за личната неодговорност во однос на пасивниот однос кон суштинските процеси пред кој сме исправени! АЛИБИ, нема да имаме!
