пишува: ПЕТРИТ САРАЧИНИ
Најотворено да ви кажам драги луѓе, како што стојат работите, и на овие избори, како и неколку изборни циклуси наназад, за жал, не избираме помеѓу различни опции и визии за нашата подобра иднина. Борбата, како што гледате – се води помеѓу нормалноста и лудилото.
Мислам дека добро знаете што зборувам. Затоа, нема да влегувам во деталите. Верувам дека нема човек во земјава кој не е свесен за тој избор, без оглед дали го манифестира тоа отворено, или глуми лудило. Знаете добро кој го претставува тоа лудило, со сите нишани. Знаете и кој вели дека лудилото и нормалноста се исти. Исто така, добро знаете кој ја нуди нормалноста, со сите нејзини маани и несовршености.
Лудилото, од чии канџи едвај се извлековме, видовме каде води. А тоа е сè уште тука, се бори да нѐ зграпчи пак. Политичките опции кои го поддржуваат, се прават слепи за едно децениско лудило и криминал, не ги признаваат и не се дистанцираат од своите злодела, а се борат наводно против туѓи лошотилаци. Треба да се победи прво лудилото, тие политички опции да го отфрлат истото, за да дојдеме до нормална состојба и повеќе реални опции, од кои во блиска иднина би можеле да избираат граѓан(к)ите.
Затоа, младиќот сосе кристалната топка нормално, ја избираат нормалноста. Како и секогаш. И ќе сторат сѐ што можат таа и јавниот интерес да победат, да ја зграпчиме оваа последна шанса да станеме понормални, да го отфрлиме ова лудило и релативизација на истото, и да зачекориме кон иднина во која ќе имаме натпревар на идеи, а не натпревар на плукање.
Од мене, во ниту еден збор, како и секогаш, не очекувајте баланс помеѓу лагата и вистината, а ниту помеѓу лудилото и нормалноста. Ве поканувам да ми се приклучите со полно право, а богами и со сета почит кон правото на оние луѓе кои не сакаат да го направат тоа, туку сакаат да прават будали од себе и да глумат лудило.
