Ние велиме: Украина доби статус на кандидат за ЕУ. Ајде да речеме: Украина доби статус на кандидат за ЕУ. Зарем тој ни падна од небото? Зарем малку поминавме и направивме?, истакна украинскиот претседател Володимир Зеленски во своето обраќање.
„Денешниот ден беше одбележан со дискусија за историската одлука на Самитот на ЕУ – доделување кандидатски статус на Украина.
Од утрово до овој момент, на телевизија, радио и на Интернет продолжува дијалогот за тоа што значи тоа, кои услови треба да ги исполни Украина, колку ќе биде тешко да се направи тоа и колку години ќе бидат потребни…
И сакам да го кажам следново на овој ден. А да се израдуваме барем малку? Тивко, скромно, во душата, но да се израдуваме. За себе, за нашата сакана држава. Ајде да го почувствуваме моментот и вкусот на овој момент.
Замислете дека го освојуваме Еверест. Стигнавме до претпоследната точка. Не погледнавме наоколу, не зедовме ни здив и зборувавме за понатамошниот пат до врвот. Колку ќе биде тешко да се надминат последните 1848 метри. Ве еден момент го заборавивме и обезвреднивме сопствениот успех.
Можеби прво ќе се потсетиме дека веќе поминавме 7.000 метри ?! Нема да се срамиме да зборуваме за сопствените достигнувања. Нема да бидеме народ со кратка меморија и комплекс на инфериорност.
Ние велиме: Украина доби статус на кандидат за ЕУ. Ајде да речеме: Украина доби статус на кандидат за ЕУ. Зарем тој ни падна од небото? Зарем малку поминавме и направивме?
Денес се фокусираме на седум барања на ЕУ. Да. Вистина е. Но, зарем нè плаши тоа? Не. Затоа што пред тоа успешно исполнивме стотици. Да не заборавиме на тоа. Не за фалење. А за вербата дека ние дефинитивно ќе го надминеме овој пат. Поминавме 7.000 метри, па нема да застанеме – ќе го покориме нашиот Еверест.
Да не зборуваме ни за момент за тоа што не чека, туку за тоа што можевме да направиме. Затоа што, заборавајќи на тоа, го потценуваме значењето на овој чекор.
Имаше моменти кога не можевме да земеме билети навечер и да летаме за Европа наутро. Стоевме во редици. Документи, визи итн. Се сеќавате? Еден куп хартии што ги носевме во досието. Што ни ги бараа сите владини агенции. Имаа функционери кои не известуваа пред нас и не поднесуваа електронски декларации. Високи функционери, за чија контрола немало ниту специјален орган ниту специјален суд. Пратеници кои беа неприкосновени. Претседател кој не можеше да биде отповикан. Земјиште што не може само да се купи.
Звучи диво? Се чини дека не беше кај нас? Беше. И не толку одамна. Но, променивме сè.
Приватизација. Реформа за земјиште. Ги отворивме избирачките списоци. Децентрализација. НАПЦ, Антикорупциски суд, CNAP, јавни услуги на Интернет. „Дија“.Сплит систем. Разврзување. Концесија. Заеднички авијациски простор. Индустриско патување без визи. Деолигархизација.
Многу е направено. Токму направено! Ајде да не го заборавиме тоа. Ајде да се гордееме со себе. Да се почитуваме.
И русите ги одвративме. И ќе победиме. Затоа што ќе бидеме почитувани тогаш кога ќе се почитуваме себеси.
Немојте да бидете среќни што ова е шлаканица за Москва. Туку бидете горди што ова е аплауз за Украина. И затоа сакам да не видам обединети во едно семејство. Нека ве инспирира тоа вас.
Ние го заслуживме тоа. Го сфативме ова. Ве молам насмевнете се. И Господ нека не благослови сите со мирна ноќ.
А, утре – повторно во битка. Со нови сили. Со нови крилја.“
