Пишува: ЏАБИР ДЕРАЛА
Светот по втор пат го одбележува Денот на демократијата (15 септември) по почетокот на бруталната руска агресија против Украина. Зошто е важен овој факт? Затоа што воената агресија против Украина не е само крволочен расистички напад на една мирољубива држава во Европа, туку претставува жесток атак и врз демократскиот поредок во светот. Ова е време кога разјареното зло се обидува да ја уништи човечноста и светот да го завие во страв, црнила и очај.
Го читам соопштението на ЦИВИЛ и реакциите по повод Меѓународниот ден на демократијата, 15 септември, кој го подготвија моите колешки и колеги (учествував малку и јас) и не можам да се оттргнам од впечатокот дека, колку што е очигледно дека демократијата во светот е навистина под жестока закана, толку луѓето се трудат силно да ги затворат очите, небаре ужасот ќе ги одмине, ако не го гледаат.
Многу е јасно дека луѓето што сакаат да живеат во демократија, во мир и просперитет, се во големо мнозинство, како кај нас, така и во светот. Но се чини дека забораваат – светот е во единство и дека злото брзо се шири и ги погодува сите, колку и да се далеку, колку и да мислат дека направиле доволно за да се заштитат себеси. Затоа сме солидарни со сите што се борат за демократија и со сите што се борат за својата слобода и мир.
За да има демократија, важно да се отворат ширум очите, и да се проговори против сето зло што го истураат диктаторските режими, нивните генерали и нивните медиумски лајтнанти. Колку и да се многубројни луѓето што сакаат да живеат во демократија, ако не им се спротивстават на диктаторите – злото ќе победи.
Демократијата е пат по кој секојдневно чекориме. Ако застанеме, таа исчезнува. Ако молчиме, како да ја немало никогаш. Не можете да кажете дека вчера имало демократија, па денеска можеме да одмориме. Ако не ја градиме, ако не чекориме кон неа, ако не ја браниме – настапува мрак.
Во мракот – демократијата умира, гласи официјалниот слоган на Вашингтон Пост (Democracy Dies in Darkness), упатувајќи на мракот што го создаваат центрите на моќта и авторитарните лидери со своите „алтернативни“ вистини, поточно – со дезинформациите, лажните наративи, говорот на омраза и со воспоставувањето на силни пропагандни машинерии кои им помагаат да владеат.
Демократија без човекови права и човекови права без демократија – не можат да се замислат. Сте ја прочитале ли Универзалната декларација за човековите права, барем еднаш? Замислете, тие права му припаѓаат на секој човек на светот, само затоа што се родил како човек.
Никогаш не можете да кажете – имаме доволно демократија – или – доволно се почитуваат човековите права. Такво нешто не постои. Во моментот кога некој ќе каже дека имаме доволно демократија, таа е веќе загрозена. Никогаш не е доволно демократија, бидејќи секогаш може да се направи нешто повеќе, секогаш може да се осмислат начини со кои ќе им се овозможат повеќе човекови права и слободи на луѓето.
И внимавајте, исто како што секогаш ќе има такви што демократијата и човековите права и слободи ќе ги злоупотребат, за да ги постигнат своите мрачни цели.
