Секој навивач на најважната споредна работа во светот има свој омилен клуб. Може да се зборува за тоа кој го сака Ливерпул, кој не, кој се радува или неговите успеси ги доживува со горчлив вкус, но секој познавач на фудбалот мора да се согласи во една работа – дека Јирген Клоп е еден од најдобрите тренери во светот и дека тој му донесе нов живот на Ливерпул. Замина вчера, но зад себе ја остави мирната куќа во која влегол кога горела.
Вчера заврши една ера. Германскиот тренер влезе во клубот кога Ливерпул не беше ни блиску до конкурентност, а тоа го кажува и првиот тим што го водеше: Мамаду Сахо, Натаниел Клајн, Адам Лалана, Дивок Ориги… Ниту еден од тие играчи не е од светска класа како клубот. Нема да ја споменеме ни клупата за резервни играчи.
Сепак, за осумте години поминати на „Енфилд“, Клоп пред се го претвори Ливерпул во големо семејство. Семејство кое функционираше и во добро и во лошо. Годините и годините на мачење, без трофеј, ниту блиску до најголемите ривали по резултат, станаа минато, а германскиот стручњак беше главниот лик на промените. Дојде како големо засилување, дојде од Борусија Дортмунд, која ја освои Бундеслигата пред Баерн и со која играше во финалето на Лигата на шампионите.
Секогаш харизматичен, полн со позитивна енергија и насмеан дојде на „Енфилд“ и ги „засука ракавите“. Ги донесе „просечните“ играчи, оние „под радарот“ и ги претвори во големи светски ѕвезди. Енди Робертсон, Трент Александер-Арнолд, Садио Мане, Роберто Фирмино, Мохамед Салах… Ова се само дел од имињата со кои Клоп отвори нови професионални и животни погледи од кои го извлече максимумот, а тие му вратија со трофеи и одлични игри низ годините поминати заедно.
Ако времето на Клоп во Ливерпул требаше да се сумира, тоа би можело да се сумира во еден натпревар – реваншот од полуфиналето на Лигата на шампионите во 2019 година против Барселона. Ливерпул губеше со 3:0 по првиот натпревар, Барселона се гледаше во финалето со Тотенхем, но… Заедништвото и другарството што ги изгради Клоп, семејната атмосфера која владееше во клубот не дозволија да се откажат од подвиг. Тие излегоа на теренот како семејство и заедно ја победија Барса за еден од најголемите пресврти во историјата на Лигата на шампионите.
Осум години подоцна, осум трофеи подоцна, на вчерашниот меч Јирген Клоп се прости од славниот Коп, од „Енфилд“ и од своето второ семејство. Да, можеби беше можно со трофејот во Премиер лигата, но не го добија. По 489 натпревари и 304 победи, време е да си оди. Вчера на секој навивач на Ливерпул имаше грутка во грлото, а очите беа полни со солзи, сепак, тоа беше топло, семејно збогување, онаков каков што заслужуваше љубезниот Клоп од „Енфилд“.
По натпреварот тој на својот дуксер ги носеше зборовите „Никогаш повеќе нема да одам сам“, и тоа е вистина. Јирген Клоп никогаш нема да оди сам.
Никола Париповиќ / Спорт Клуб
