И покрај значајниот напредок на астрономите во следењето на потенцијално опасните астероиди, нова студија сугерира дека неоткриена популација на вселенски карпи — таканаречени „коорбитални астероиди“ на Венера би можела да претставува ризик за Земјата.
Според истражување пред објавување во научното списание Astronomy & Astrophysics, кое моментално е достапно на арXив (arXiv), овие астероиди ја делат орбитата околу Сонцето со планетата Венера, но не се безопасни придружници. Напротив, со текот на времето, нивните орбити стануваат нестабилни и хаотични, што ја отвора можноста за судири со нашата планета.
Скриени од поглед – но не и од гравитацијата
Истражувањето, предводено од Валерио Каруба од Универзитетот во Сао Паоло, предупредува дека моментално се познати само дваесетина вакви објекти, но симулациите покажуваат дека можеби има многу повеќе. Проблемот е што тие често се наоѓаат на небото во близина на Сонцето и поради тоа се тешко видливи со наземни телескопи.
„Моменталните наземни набљудувања се ограничени од кратките прозорци за набљудување и од позицијата на Сонцето“, пишува тимот. „Сепак, идната работа на опсерватории како Вера Рубин, чие пуштање во работа се очекува во јули 2025 година, би можела да помогне во идентификацијата на дел од овие објекти.“
Но, дури и овој супермоќен телескоп нема да биде доволен да ја улови целата популација.
Закана скриена во хаос
Овие објекти имаат таканаречено „Лјапуново време“ од околу 150 години – што значи дека по тој период нивните орбити стануваат целосно непредвидливи. За космичките размери, тоа е многу кратко време, и токму таа нестабилност ја зголемува опасноста.
Со цел да проценат дали навистина постои ризик, тимот научници симулирал 36.000 години орбитална еволуција за виртуелни „клони“ на овие астероиди. Резултатите покажале дека дел од нив може да имаат блиски средби, па дури и потенцијални судири со Земјата.
„Постои значајна популација на коорбитални астероиди со ниска ексцентричност кои се способни за бројни блиски средби — и можеби судири — со Земјата,“ наведуваат авторите во студијата.
Потребна е набљудувачка мисија од вселената
Поради ограничената видливост од Земјата, научниците посочуваат дека најдобро решение би било вселенска опсерваторија во близина на Венера. Таа би можела да биде еден сателит или мрежа од мали вселенски телескопи, кои би имале директен визуелен контакт со регионот каде се кријат овие објекти.
Иако многу од овие астероиди се „мали“ според астрономски стандарди, со дијаметар над 140 метри, тоа не ги прави безопасни – еден таков удар би можел да уништи цели градови.
Откривањето и следењето на коорбиталните астероиди на Венера не е само научна радозналост — туку потенцијално витален дел од планетарната одбрана, предупредуваат научниците.
Редакција Фронтлајн
