Пишува: ЈАНЕ ЃОРЃИОСКИ
Мишко Ралев, професорот демек, откако не ја доби поддршката од СДСМ за кандидат за градоначалник на Скопје, реши да прелета таму каде што до вчера – барем декларативно – не му мирисаше ни на професионализам, ни на визија.
Се откорна кутри Ралев да го анатемиса вмровското дело Скопје 2014, се откорна да биде главен батко градоначаник и кога не му се даде, фати штрафта и ни помалку ни повеќе туку директ во вмровска закрила, кај Орце кај Мицко.
Сега, како што вели Орце, Ралев ќе му бил “силна поддршка”.
Ало бре, заменик на Орце?
На Орце!
Ми зборувавте за интегритет, за академско достоинство, за вредности. Се фалите со титули, факултети, визии за градот. Ама кога не ти се исполнија мегаломанските очекувања, одеднаш целата таа “визија” стана пренослива – како фајл од едена папка во друга.
Како куфер.
Како мивка што ја фрлаш после една употреба.
И како што рече Крис: „Каприциозните мегаломански очекувања не смеат да ги прегазат професионалните и човечки принципи.“
Ама каде тоа Крис? Овде, кај нас, со овие луѓе?
Принципи, професионализам, во иста реченица кај нас не одат заедно..
Овде се нема грам достоинство.
Овде може да му врзат банер на јаден Мишко и така ‘принципиелно да го носи’ – Ајде Орце, води ме!
Хахахаха…
Сончогледи едни. Без компас, без идеологија, без срам. Со образ ѓон, а глад за функција до небо и назад.
Не е ни чудо што општеството ни е разнебитено кога академски елити си го носат интегритетот во џеб. Како ситни монети за поткусурување кои ќе ги растресат на таа маса каде што ќе имаат повеќе лична корист.
Ајт!
Текстот е личен став на Авторот
