Министерството за образование и наука воведува измени во регулативата со кои родителите, заедно со Службата за функционална проценка на деца и млади, добиваат право на избор дали нивното дете со попреченост ќе посетува редовно училиште или образовен ресурсен центар.
Од Министерство за образование и наука посочуваат дека овој чекор е преземен по бројни барања од родители и стручни лица, кои укажале дека целосната инклузија не одговара на сите деца, особено на оние со поголеми потешкотии или мултихендикеп.
„Не е целта децата со попреченост само формално да бидат вклучени во редовното образование, туку да остварат суштински напредок. За некои деца тоа значи повеќе индивидуално внимание и поголема стручна поддршка во ресурсните центри“, наведуваат од МОН.
Министерството информира дека значително е зајакната и поддршката во редовното образование. Во основните училишта во моментов се ангажирани над 1.300 образовни асистенти, а за прв пат од оваа учебна година како системска мерка се воведени 130 образовни асистенти и во средното образование.
„Во секое училиште функционира инклузивен тим кој им овозможува поддршка на учениците, наставниците и асистентите, а дополнителна стручна помош се обезбедува и преку државните училишта со ресурсни центри“, соопштуваат од Министерството.
Паралелно, се работи и на унапредување на капацитетите на воспитно-образовниот кадар преку континуирани обуки за инклузија и современи пристапи во наставата. Целта, како што наведува МОН, е наставниците навремено да ги препознаваат различните потреби кај учениците и да применуваат соодветни методи на работа.
Министерството најавува и зголемени буџетски издвојувања за инклузивно образование. Со новите формули за пресметка на блок-дотациите, инклузијата станува еден од клучните критериуми, при што висината на средствата што ги добиваат општините ќе зависи и од бројот на деца со попреченост.
По повод 3 Декември – Меѓународниот ден на лицата со попреченост, од МОН порачуваат дека квалитетното инклузивно образование е нераскинливо поврзано со развиено инклузивно општество.
„Лицата со попреченост не смеат да се спомнуваат само еден ден во годината. Тие треба да бидат дел од секојдневието – да учат, работат, живеат и се дружат во средини кои ги прифаќаат, разбираат и поддржуваат“, наведуваат од Министерството.
