Пишува: ДЕСТАН ЈОНУЗИ
Јазикот е моќ и начин на кој пишуваме и зборуваме – навистина покажува кои сме и за што се залагаме. Во врска со ова, Мартин Хајдегер пишува дека јазикот е куќата на битието.
Значи, во јазикот престојува човекот и неговиот духовен свет, неговите мисли и желби. А всушност, нивото на еманципација на една личност најдобро се мери преку јазикот.
Кој е јазикот на идниот премиер?
За жал, исполнет е со омраза и ароганција. А во неговиот лексикон доминираат зборовите „криминал, корупција, добро владеење…“ Овој тежок и невистинит јазик создаде многу лоша политичка реалност во Северна Македонија.
Навистина, од целата негова многу негативна политичка историја, можеме да најдеме многу малку реченици каде што тој со мек, промислен и одмерен јазик зборува за вчерашната Македонија и за нејзината иднина, за нејзините пријатели и луѓето што го направиле тоа.
Дали е Северна Македонија она што го опишува идниот премиер?
Се разбира не!
Меѓутоа, неговите крајно негативни описи за земјата веќе се претворија во бетонска плоча што виси над главата и не му дозволува да погледне нагоре; Нашето општество денес стана бунтовно и досадно и само гледа надолу.
Зошто, оваа досада ја донесе валканиот јазик на идниот премиер и патриотските пароли.
Во историјата – каде што се проектира – како што веќе би рекол Кафка, тој е никој што се тепа со други – никој во маратон на бескрајни глупости.
Лингвистите за џабе не велат: ние не зборуваме на јазикот, туку јазикот ни зборува – или со други зборови: идниот премиер е јазикот што го зборува, плиток јазик, со празни реторички фрази и без содржина – каде што има суптилни лапсуси политички и патриотски.
