Георги Костадинов, доајен на македонската архитектура починал на 8 декември, на 90 години, а веста за неговата смрт денеска е објавена во јавноста.
„Неговиот лик и дело ја задолжија македонската архитектура, оставајќи наследство кое има локално, регионално и меѓународно значење. Се повеќе неговите дела предизвикуваат внимание кај оние кои го истражуваат периодот на бруталистичката архитектура. Архивот на град Скопје, студентскиот дом „Гоце Делчев“, Архивот во Охрид, Архивот во Штип, Спомен домот на Разловечкото Востание, Пелинце, Домот на печат во Приштина и многу други објекти остануваат да сведочат за неговото дело и за зрелата мисла на македонската архитектура, своевремено. “, објави македонскиот специјализиран сајт за архитектура МАРХ.
Роден е 1930 година во Крагуевац, дипломирал на Техничкиот факултет во Скопје на одделот за архитектура, а во 1965 станува магистер на унивезрзитетот Јеил во САД. Бил професор и декан на Факултетот за архитектура во Скопје. Во 2016 година стана и почесен член на МАНУ.
Архивот на Град Скопје, Студентскиот дом „Гоце Делчев“, Архивот во Охрид, Архивот во Штип, Спомен Домот на Разловечкото Востание, Пелинце, Домот на печат во Приштина и многу други објекти остануваат да сведочат за неговото дело и за зрелата мисла на македонската архитектура, своевремено. Во 2016та година стана и почесен член на Македонската академија на науките и уметностите.
„Книгата со целокупниот материјал не биле никогаш објавени поради фактот што тогашниот директор на печатницата ‘Нова Македонија’ отсечно одбил да печати книги поврзани со американска архитектура“, стои на Википедија за Константиновски.
Во матичната книга на Архитектонски факултет во 1965 година, се појавил на час по матичниот предмет каде се соочува со потешкотии во врска со нострификација на дипломата од Универзитетот Јејл. Избран е за доцент на Архитектонски факултет во 1972 . Во периодот од 1968 до 1995 се стекнал со сите звања од асистент до редовен професор на Архитектонски факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје. Во 1991 година на Белградското триенале на светска архитектура бил прогласен за најдобар архитект на Југославија и бил вброен во најдобрите 55 светски архитекти.
„Неговиот лик и дело ја задолжија македонската архитектура, оставајќи наследство кое има локално, регионално и меѓународно значење. Сè повеќе неговите дела предизвикуваат внимание кај оние кои го истражуваат периодот на бруталистичката архитектура. Извонреден во својата професија, одличен педагог (омилен професор на многумина) и вистински архивар на македонското градителско наследство. Тој покрај сопствената работа, грижливо ја истражувал и архивирал домашната сцена преку повеќе изданија“, стои во објавата на специјализираниот веб-сајт за македонска архитектура „МАРХ“.