пишува: НЕНАД ЈОВАНОВИЌ
Сајбер-кибернетичко или интернет војувањето е во полн замав, посебно последните недели откако Русија влезе да ја уништува Украина. На запад или на југоисток, односно во оние држави кои се дел од Европската заедница или оние држави кои имаат јасни аспираации за влез во Европа, на руските уметници им се откажуваат ангажманите, а за таа цел, пак, во Русија е избркано сè она кое асоцира на западна „поп-култура“.
Кога веќе тематски исцртавме со што ќе се занимаваме во овој текст, не е на одмет да се каже дека светот не војува само со конвенционално оружје – тенкови и бомби, туку војува и сајбер-кибернетички, односно преку борба на лагата и вистината.
Од секогаш се војува нелинеарно и хибридно, затоа што луѓето потсвесно под војна подразбираат оружен конфликт. Откако постои човештвото се војува политички; политичка војна е она што се подразбира, а во новото време е сајбер или кибернетичко војување; во старото време, пак, имаме економско војување, па дури и ако сакате – енергетско војување.
Во таа смисла, ние отсекогаш сме биле во перманентна војна, секоја држава е во војна со друга држава, ама не со еднаков интензитет и не со еднакво вложени сретства. Како што има дрон, граната и бомба, така има оружје на лагата и вистината, односно информација и дезинформација.
Хибридните војни претставуваат „buzzword“, термин кој се користи во општествените науки, ама ние овде зборуваме за политичката војна меѓу Русија и Украина. При што, кога зборуваме за сајбер-војна (напад на информатичка инфраструктура, противзаконско собирање на информации), тогаш зборуваме и за војување со наративи.
Денес победува наративот што е близок до вистината, а тоа е Украинскиот наратив на страдањето, раселувањето, жртвите, срамнетите со земја градови во Украина, убиените цивили, мажи, жени и деца. Зошто, ќе прашате? Затоа што пласманот на наративот се случува сега, веднаш и овде. Или во превод: затоа што наративот на русите за „денацификација“ не успева; а успева украинскиот наратив поради директното страдање кое се гледа со голо око.
Многу јасно – како на филмска лента – гледаме директните призори преку социјалните медиуми како тенковите ги уништуваат градовите, населбите, цивилите, родилиштата кои се погодени со гранати, ги гледаме покосените тела на жени, мажи и деца. Ги гледаме, имено, во реално време. Приказните, пак, кои ги пласира Русија дека во Украина постојат нацисти кои ја киднапирале државата се апсолутно бесмилени и лажни.
Нашата Влада треба да разбере дека денес не се води војна само во Украина, туку водат војна и домашните структури кои се дел од политички – сајбер војната против Северна Македонија, таа војна е отворена и перманентна; агентурите скриени во политичките партии на опозицијата кои се обидуваат да ја променат реалноста.
Проруските експозитури во оваа држава се добро познати на органите за следење: сите што сакаат да профитираат на бес, хистерија, воено профитерство и останати лудила – таа психологија е идеална за време на војна – е дел од сајбер војната на Русија во Северна Македонија.
