Пишува: БРАНКО ТРИЧКОВСКИ
Мицкоски има уште две-три недели да ги поддржи уставните промени. Со неколку нови моменти во формулациите кои ќе му обезбедат колку-толку достоинствен излез од дупката во која пропадна заедно со сета партија. Ако тоа не го направи, ќе мора да падне.
Затоа што испаѓањето на Македонија од Европа нема да заврши само во изолација на државата, туку ќе биде основа на Третата балканска војна во која Македонија како национален и државен феномен ќе биде избришана.
Мислите дека претерувам!?
Не, другари, се лажете.
Македонија опстојува само врз основата на два фактора: интересите и добрата волја на Албанците и Европската унија и САД како светилници за залутаниот брод. Без еден од тие фактори Македонија ќе се распадне експресно брзо и во тој распад ќе се јави казус бели за сите околни балкански држави. Војната ќе биде неизбежна затоа што поинаку Македонија не може да се подели за последен пат. Тоа ќе биде европски и светски проблем. И тоа никој нема да го дозволи.
Мицко ја игра улогата на Гаврило Принцип, односно политички сака да го убие Западот во Македонија или сака да го убие Европскиот крал како што Черноземски направи со Александар во Марсеј. Ако македонската политичка елита подржува такви работи, тогаш таа е поглупава од македонската интелектуална елита. Нејзините интереси, вклучително и марифетлуците и корупцијата не се помали во Европа, туку се поголеми. На некој начин (види Бугарија, Хрватска, Унгарија, Словенија…).
Дали Груевски ќе победи?
Не знам, но засега не гледам друг сериозен кандидат. Сите се компромитирани. Груевски, сепак, може да одигра важна улога. Ако поминат уставните промени спротивно на неговиот став, Мицкоски нема што повеќе да бара во партијата. Обратно, ако ги поддржи, задржува големи шанси на следните избори, но со идејно ослабнати позиции и во партијата и во хистеризираната јавност. Во урамнотежена Македонија. Ако остане на сегашната позиција и ја задржи контролата над пратеничката група, тоа ќе биде крај за Македонија, а можеби и за Европа. Тоа, се разбира, го факторизира над сите негови способности, но над нивото на кое тој со таков став би можел да ја освои власта и да раководи со државата.
Таа работа, просто, не ја бива.
