Генерално, Европејците се прилично добри во говерењето неколку јазици – околу 65 отсто од населението на континентот зборува барем еден јазик различен од нивниот мајчин јазик. За споредба, само околу 20 отсто од возрасните во САД зборуваат и друг јазик.
Според истражувањето на Еуростат, постојат значителни варијации помеѓу регионите. Нордиските земји се истакнуваат во двојазичноста, додека Јужна Европа се мачи малку повеќе. Можеби не е изненадувачки, земјите каде англискиот е мајчин јазик се чини дека не се заинтересирани да учат странски јазик, при што само 50 отсто од Ирците зборуваат друг јазик, а најлошата оценка во Европа ѝ се припишува на Обединетото Кралство, со 34 проценти, пренесува Еуроњус.
Во Македонија 67 отсто од полнолетните граѓани зборуваат повеќе од еден јазик. Во земјите од регионот, предничи Албанија со 96,6 проценти, а најмал е процентот на граѓаните од Словенија, само 42,4 проценти. Во Грција тој процент е 86,3, во Србија 50,9, Бугарија 94,5, Хрватска 92,1, во Босна и Херцеговина е 95,6 проценти. За Црна Гора и Косово, нема податоци.
Како луѓето стануваат двојазични (или повеќејазични)?
Да се зборуваат течно неколку јазици е одличен начин да научите за различни култури и да можете да комуницирате со луѓе од целиот свет.
Постојат два главни начини на кои луѓето стануваат двојазични: или со раѓање во двојазично семејство, или со учење втор јазик на училиште – или дури подоцна во животот, на пример, кога патуваат.
Она за што специјалистите се согласуваат е дека колку порано некој научи втор јазик, толку полесно е да го совлада. Постојат две главни техники кои ги препорачуваат експертите за развој на јазикот за родителите:
Првата е да се учи малцинскиот јазик дома. На пример, земете двајца германски родители кои ги одгледуваат своите деца во Шведска. Тие би зборувале само германски дома и ќе им дозволат на нивните деца течно да зборуваат шведски со тоа што ќе бидат изложени на јазикот насекаде надвор од нивната куќа.
Другата вообичаена техника се нарекува „едно лице-еден јазик“. Ајде да земеме една мајка Полјачка и еден татко Словак кои заедно одгледуваат дете во Унгарија. Мајката со детето ќе зборува само полски, а таткото само словачки. Поголемиот дел од времето во такви ситуации, родителите ќе имаат друг јазик за да се обратат еден на друг, или на јазикот на земјата во која живеат, англиски или на еден од јазиците на партнерите.
Можеби сте ја слушнале аксиомата „двојазичните деца имаат доцнење во говорот“. Па, тоа е делумно точно: децата што учат два јазика (или повеќе) од раѓање стекнуваат исто количество вкупен вокабулар како и нивните еднојазични врсници на иста возраст, но бројот на зборови што ги знаат е поделен на два јазика.
Кога зборуваат само еден, може да изгледа дека им недостасува она што се смета за нормална количина на речник за нивната возраст, што би било случај кога би знаеле само еден јазик. Овој диспаритет брзо исчезнува додека детето продолжува да расте.
Подготви: Ј. Ѓ.
