Американскиот претседател Доналд Трамп синоќа изјави дека подготвеноста на Русија да не ја освои целосно Украина претставува „многу голема отстапка“ од страна на Москва јави ДПА.
Зборувајќи на состанокот во Белата куќа со норвешкиот премиер Јонас Гар Сторе, Трамп беше прашан од новинар какви отстапки понудила Русија за да се постигне мировен договор со Кијив.
Трамп одговори: „Запирање на војната, запирање на преземањето на целата земја“.
Американскиот претседател рече дека е уверен дека наскоро ќе биде постигнат мировен договор.
На 24 февруари 2022 година, Русија ја започна најголемата воена агресија во Европа по Втората светска војна. Со инвазија од три правци, со ракетни напади врз украински градови и со надеж за брза победа, Кремљ очекуваше дека Кијив ќе падне за неколку дена. Денес, три години подоцна, руските сили се заглавени во скапа, крвава и сѐ поочигледно неуспешна војна, применуваат напади претежно со дронови и балистички ракети на цивилни цели
Големата заблуда
Во првите денови од инвазијата, руската стратегија се потпираше на старата логика на „шок и страв“. Меѓутоа, она што следеше беше отпор каков што ни самите Украинци не го очекуваа – мобилизација на целото општество, држава која не се распадна, туку напротив, се зацврсти, и армија која го искористи секој агол на теренот за да им го закомплицира животот на руските сили.
Погрешните проценки на Кремљ се покажаa кобни: го потценија украинскиот национален идентитет, ги преценија сопствените воени капацитети, и очекуваа пасивен однос од Западот.
Корупција и распадната логистика
Руската армија со години беше претставувана како модернизирана и способна сила. Но инвазијата откри нешто сосема друго: застарена техника, лошо обучени регрути, офицери со корумпирани синџири на командување и длабоко нарушена логистика. Возила остануваа без гориво, тенкови се заглавуваа по селски патишта, а илјадници војници беа оставени без основни резерви.
Кога армијата не функционира во мирновременски услови, таа тешко може да победи во војна. Особено ако е војна против народ кој одлучил дека нема да се предаде.
Украина – мотивирана, поддржана и флексибилна
Од друга страна, Украина покажа невидена мобилизација на ресурси и луѓе. Армијата, засилена со резервисти и доброволци, се адаптираше на условите и употреби модерна технологија – од американски дронови и системи HIMARS, до импровизирани тактики со домашни дронови и цивилни податоци.
Западната поддршка беше и останува клучна. Освен оружје, Украина доби разузнавачки податоци, финансиска помош, дипломатска поддршка, и пристап до западни ПВО системи.
Путин ја загуби и меѓународната сцена
Агресијата врз Украина доведе до историска изолација на Русија. Санкциите го погодија банкарскиот систем, енергетскиот сектор, увозот на технологија и производството на воена опрема. Ги изгубија западните пазари, а реномето на земјата падна до точка на токсичност.
Кина и Индија, иако останаа неутрални, не се покажаа како вистински сојузници. Дури и земји како Казахстан или Грузија, кои некогаш беа под силно руско влијание, почнаа да се дистанцираат.
Тактиката на терор не носи победа
Откако не успеа на фронтот, Кремљ ја смени тактиката: почнаа систематски напади врз цивилна инфраструктура – енергетски системи, станбени објекти, училишта. Наместо да ја скрши украинската волја, оваа стратегија само ја засили решеноста на Украинците и го зголеми јавното негодување на меѓународната сцена.
Војната повеќе не се сведува само на територии – таа е егзистенцијална. За Украина, тоа е борба за преживување како независна држава. За Русија, таа стана замка во која самата се втурна, без јасен излез и со сѐ поголеми внатрешни тензии.
Каде води ова?
По три години, нема знак дека Русија ќе постигне нешто што може да го нарече „победа“. Дури и териториите што моментално ги контролираат се постојано под притисок. Украина, и покрај загубите и заморот, не попушта. Западот, иако со променлива динамика, продолжува со поддршката.
Кремљ се соочува со реалност која не сакаше да ја признае: современите војни не се добиваат со тенкови и пропаганда, туку со поддршка од народот, технолошка предност и морална јаснотија. Украина ги има сите три.
Ј. Ѓорѓиоски
