Се чинеше дека Сонцето оди кон историски период на слаба активност, но трендот се сврте во 2008 година. Ново истражување на НАСА покажува дека од тогаш нашата ѕвезда повторно станува сè поактивна, што може да донесе поинтензивни соларни бури и влијание врз Земјата.
„Сите показатели укажуваа дека Сонцето ќе влезе во подолга фаза на ниска активност. Затоа беше изненадување кога тој тренд се сврте. Сонцето полека се буди,“ изјави Џејми Јасински од Лабораторијата за млазен погон на НАСА во Јужна Калифорнија, водечки автор на студијата објавена во The Astrophysical Journal Letters.
Соларната активност обично се движи во циклуси од 11 години, но постојат и подолгорочни варијации. Од 1980-тите па сè до 2008 година, активноста постепено опаѓала, достигнувајќи го најслабото ниво забележано досега. Научниците тогаш очекуваа ново „длабоко соларно минимално“ – период на историски ниска активност. Но податоците покажуваат дека по 2008 година трендот се свртел и сончевиот ветер и магнетните параметри повторно почнале да растат.
Истражувачите предупредуваат дека поактивното Сонце може да значи повеќе соларни бури, ерупции и коронални исфрлања на маса – настани кои можат да влијаат врз вселенските летала, астронаутите, комуникациските системи, GPS и електричните мрежи на Земјата.
Сончевата активност влијае и на магнетните полиња на планетите во Сончевиот систем. Кога сончевиот ветер се засилува, заштитните „магнетосфери“ се компресираат, што може да ги изложи планетите на повеќе честички и радијација од Сонцето.
Податоците за истражувањето биле собрани од повеќе мисии на НАСА, меѓу кои и ACE (Advanced Composition Explorer) и Wind, кои од 1990-тите постојано испраќаат информации за честичките и магнетните полиња што пристигнуваат од Сонцето.
Наредните мисии – IMAP, Carruthers Geocorona Observatory и SWFO-L1 – кои треба да се лансираат најрано на 23 септември, ќе донесат нови набљудувања и предвидувања за вселенското време, клучни за идните мисии на Месечината, Марс и пошироко.
Редакција Фронтлајн
