Ричард Гир, еден од најпрепознатливите актери на својата генерација, откри детали за тоа зошто цели дваесет години не бил добредојден на церемонијата на Оскарите. Во ново интервју за Variety, 76-годишната ѕвезда зборува со редок спој на смиреност и дистанца за моментот кој го одбележа почетокот на неговиот неформален „егзил“ од најгламурозната вечер во Холивуд.
Сè почнува во 1993 година, кога Гир ја најавуваше наградата за најдобра сценографија. Наместо да се држи до предвидениот текст, тој го искористи времето на сцена за политичка порака – директна критика на кинеската влада и тогашниот лидер Денг Сјаопинг за кршењето на човековите права во Тибет. За Гир, долгогодишен будист и близок пријател на Далај Лама, тоа беше прашање на морална обврска. За Академијата – „скандал, неумесност и нарушување на протоколот“.
На „црната листа“ подолго од Вил Смит
Резултатот? Гир незабележано беше отстранет од листата на поканети. Забраната траеше дваесет години – двојно подолго од казната што ја доби Вил Смит по инцидентот со шамарот во 2022 година. Иако Академијата никогаш јавно не призна дека постои „забрана“, тогашниот продуцент на церемонијата, Гил Кејтс, отворено изјави дека Гир, Тим Робинс и Сузан Сарандон „нема да ги повика во домот, ниту на било која идно издание на Оскарите“.
Гир, пак, денес гледа поинаку на целиот случај. „Не го сфатив лично“, вели тој. „Не мислев дека некој е злонамерен. Само направив нешто што сметав дека е исправно“.
Тибет, Далај Лама и холивудскиот ризик
Во својата импровизирана порака во 1993 година, актерот ги повика кинеските власти да прекинат со „ужасната состојба на кршење човекови права“ во Тибет, цитирајќи го и извештајот на Amnesty International од 1995 година кој ги документира тортурата врз деца, притворот на монаси и задушувањето на протестите.
„Сакав да направам нешто што би можело да покрене промена, нешто што би било барем малку чудесно и филмско“, вели денес Гир. Но неговата страсна порака – упатена кон публиката, кон светот и кон Денг Сјаопинг – ја чинеше кариерата во делот на Холивуд што најмногу личи на политика: Оскарите.
Иронијата е што Далај Лама, човекот кој најмногу го инспирирал да проговори, никогаш не разговарал со него за забраната. „Тоа просто не беше тема“, вели Гир. „Понекогаш кога ќе добијам некоја награда, ќе ми прати порака – и тоа е најблиску што сме дошле до разговор за филмовите“.
Дваесет години подоцна – нова перспектива
Гир денес не жали. „Се трудам да нанесам штета само на исклученоста, на бесот и на кршењето на човековите права“, вели тој. „Верувам дека сите сме откупливи“.
Неговата „забрана“ официјално заврши во 2013 година, иако Академијата сè уште тврди дека такво нешто никогаш не постоело.
Во светот на Холивуд, каде гламурот и политиката често се судираат, приказната на Ричард Гир останува еден од најпознатите примери за тоа колку може да чини ако некој избере да „отстапи од сценариото“.
Редакција Фронтлајн
