Благоја Стефановски Баге – Актер, Директор, Министер за култура и најголемиот театарски татко си замина од оваа сцена. Вистински претприемач во културата, човек кој направи милион мостови помеѓу театрите на нашата мала Македонија, регионот, Европа и Светот. Баге беше прв во многу работи, многу негови идеи реализирани во културата и денес се столбови во нашата културна историја.
Баге умееше да препознае уметник и да му отвори ширум врата во Битолскиот театар.
Баге беше првиот што ја разбра потребата за раѓањето на независна театарска сцена во Македонија. Па така уште во 2001 година кога тој беше Директор на Битолскиот театар, а јас тазе дипломиран режисер со тукушто регистрирана театарска куќа „Арт медиа” дојдов кај него за да му понудам соработка. Тој ме прими и ми кажа искрено дека е невозможно веднаш да почнам да работам претстава, дека ќе треба да почекам до следната сезона. На што јас исто искрено одговорив „јас не сум сигурна следната година дали таа претстава ќе сакам да ја правам.“ Баге застана за миг, ме погледна убаво и најверојатно ја виде потребата за креација во моите очи и одговори: – Тогаш ајде, повели, почни веднаш. А јас ќе ти помогнам со се што можам. И така би, јас почнав да работам претстава на темата Едит Пјаф и кабаре со битолската актерка Елена Моше и Фолтин.
Таа 2001 година беше тешка година, се случи првиот полициски час во новиот милениум. Беше грозна атмосферата по Битолските улици, но Баге не дозволи театарот да застане, како што многумина дозволивме сега. За време на полицискиот час во Битола во 2001 година тој продуцираше две претстави , првата „На дното” во режија на Бора Драшковиќ со огромна актерска екипа во која Баге покрај директор беше актер и втората претстава, моето кабаре „Како мене Пјаф”. Истовремено актерите на битолскиот театар секоја вечер играа претстава.
Јас живеев во театарот, во убаво средена гримиорна зошто апартманите беа полни со колеги од регионот. Беше прекрасно чувство Битолскиот театар да ти биде твој дом. Битолскиот театар во времето на Баге беше центар на идеи, центар на размена на уметници и дела, тоа беше најживиот театар што некогаш сум го видела. Баге ми го покажа театарот како најубавата и најсреќната планета што може совршено да фукнкционира 24 часа и нон-стоп да се „игра”. Нашите проби почнуваа од 11 часот навечер и траеа до 5 часот изутрина, на Бора пробите од 10-14ч. Од 16 часот веќе започнуваа подготовки за вечерашните изведби на претставите. Тоа беше ТЕАТАР! А кога дојде Баге да ја гледа претставата, јас имав најголема трема и со крај на око ѕиркав накај него – тој уживаше, нема да ја заборавам неговата широка насмевка и очи што светкаат од радост. Се заљуби во претставата и ја однесе секаде каде што имаше можност. Претставата го живееше својот интензивен театарски живот на разни сцени по регионот и светот, па еве и годинава по долго време пак дојде во Скопје и ја одигравме на фестивалот „Гола месечина“.
Оттогаш наваму не направив претстава во Битолскиот театар, но затоа оваа претстава стана антологија во нашата театарска историја и единствена во земјата која 20 години живее благодарение на тебе Баге и ги чека своите следни изведби во Велес.
Ти благодарам за се што направи за мене, што подоцна како Министер ја поддржа и мојата претстава „Мадам Кабаре”, ти благодарам и за моето „Буре Барут”што во 2015 та го однесе во Бугарија, што мојата „Лисистрата” во 2016 ја однесе во Албанија, ти благодарам што беше до крај мој поддржувач.
Баге мој мил, мој театарски татко, си заминуваш од овој свет кој ти многупати го направи поубав. Мојот вистински татко ќе те чека таму некаде каде што гори пламенот на уметноста. Те чекаат и другарите театарџии. Се надевам дека ќе ги собереш сите и ќе ја направите ангелската претстава. Знам дека ќе го сториш тоа, само ти ја имаш таа голема и силна енергија за творење. Патувај мирно кон светлината, а јас никогаш нема да ја заборавам твојата посветеност, љубов и страст кон градењето на ТЕТАРОТ.
Ќе бидеш засекогаш мојот голем театарски татко и учител. А јас ти ветувам дека во 2021 година ќе направам турнеја низ Македонија и регионот со нашата заедничка продукција на кабарето „Како мене, Пјаф”! Секоја претстава ќе ја играме како ти да не гледаш! Ќе пееме за тебе.
Нека ти е вачна слава!
Објава со дозвола од авторката на текстот – режисерката Наташа Поплавска.
