Човечките предци Австралопитекус – кои живееле пред околу 3,5 милиони години во јужна Африка – јаделе многу малку или воопшто не јаделе месо, според новото истражување објавено во научното списание Science. Овој заклучок доаѓа од анализата на изотопи на азот во фосилизираната забна глеѓ на седум единки австралопитекус. Податоците открија дека овие рани хоминини првенствено се потпирале на исхрана базирана на растенија, со малку до никакви докази за консумирање месо.
Консумирањето на животински ресурси, особено месо, се смета за клучна пресвртница во човековата еволуција. Оваа храна богата со протеини е поврзана со зголемување на волуменот на мозокот и способноста за развој на алатки. Сепак, директните докази за тоа кога месото се појавило кај нашите рани предци и како се развивало неговото конзумирање со текот на времето, се се уште необјаснети. Тим истражувачи од Институтот за хемија Макс Планк во Германија и Универзитетот во Витвотерсранд во Јужна Африка (Универзитет Витс) сега обезбедуваат докази дека човечките предци од родот австралопитекус кои живееле во јужна Африка пред 3,7 и 3,3 милиони години претежно опстојувале на растенијата.
Истражувачкиот тим анализирал податоци за стабилни изотопи од забната глеѓ на единки австралопитеки пронајдени во пештерата Стеркфонтеин во близина на Јоханесбург, дел од „Лулката на човештвото“ во Јужна Африка, област позната по својата богата колекција на фосили од раните хоминини. Тие ги споредија изотопските податоци на австралопитекусот со оние од примероците на забите на коегзистирачките животни, вклучувајќи мајмуни, антилопи и големи предатори како што се хиени, чакали и големи мачки.
Односите на изотопи на азот долго време се користат за проучување на исхраната на современите животни и луѓе во косата, канџите, коските и многу други органски материјали. Меѓутоа, во фосилниот материјал, овие мерења претходно беа ограничени на примероци стари само неколку десетици илјади години поради деградацијата на органскиот материјал со текот на времето. Во оваа студија, Тина Лудеке користела нова техника развиена во лабораторијата на Алфредо Мартинез-Гарсија во Хемискиот институт Макс Планк, за да го измери односот на азотните изотопи во фосилизираната забна глеѓ стара милиони години.
Доказ за претежно растителна храна
Тимот истражувачи откри дека односот на азотниот изотоп во забната глеѓ на Australopithecus варираше, но беа постојано ниски, слични на оние на тревопасните животни и многу пониски од оние на современите месојади. Тие заклучуваат дека исхраната на овие хоминини била променлива, но се состои главно или исклучиво од растителна храна. Затоа, Австралопитекусот не лови редовно големи цицачи како, на пример, Неандерталците неколку милиони години подоцна. Иако истражувачите не можат целосно да ја отфрлат можноста за повремена конзумација на извори на животински протеини како јајца или термити, доказите укажуваат на исхрана која била претежно вегетаријанска.
Подготви: Ј. Ѓ.
