Ново истражување на НАСА, објавено во научното списание Nature, укажува дека Титан, најголемата месечина на Сатурн, веројатно нема глобален подземен океан од течна вода, како што се сметаше врз основа на претходни анализи од мисијата „Касини“.
Студијата е предводена од научници од Лабораторијата за млазен погон (Jet Propulsion Laboratory – JPL) на НАСА и се темели на реанализа на податоците собрани за време на мисијата Cassini-Huygens, која заврши во 2017 година.
Според новите резултати, внатрешноста на Титан најверојатно е составена од дебели слоеви мраз, кашести мешавини од мраз и вода и ограничени џебови со течна вода, наместо еден глобален океан.
„Ова истражување ја покажува моќта на архивските податоци во планетарната наука. Податоците што ги собираат вселенските летала продолжуваат да носат нови откритија со години, па дури и децении подоцна, кога методите за анализа стануваат понапредни“, изјави Џули Кастиљо-Рогез, виш научен соработник во JPL и коавторка на студијата.
Истражувањето се базира на анализа на Доплеровата промена на радио-сигналите меѓу вселенското летало „Касини“ и Земјата. Преку овие мерења научниците ги следеле малите промени во брзината и гравитациското поле на Титан, предизвикани од плимното дејство на Сатурн.
Претходните анализи покажаа дека Титан значително се деформира под гравитациското влијание на Сатурн, што беше толкувано како доказ за течна внатрешност. Сепак, новата студија користи нова техника за намалување на шумот во податоците, со што е откриена силна внатрешна дисипација на енергија, карактеристична за слоеви од мраз и вода во кашеста состојба.
„Кога го намаливме шумот во Доплеровите податоци, се појавија сигнали што укажуваат на силна загуба на енергија длабоко во внатрешноста на Титан. Тоа е показател дека неговата структура е различна од она што се сметаше досега“, изјави Флавио Петрика, водечки автор на студијата и постдокторски истражувач во JPL.
Според научниците, во ваков модел течната вода постои само во форма на локални џебови, загреани од плимната енергија, кои можат да достигнат температури и до 20 степени Целзиусови.
И покрај отсуството на глобален океан, од НАСА наведуваат дека тоа не ја исклучува можноста за постоење на основни форми на живот.
„Иако Титан можеби нема глобален океан, тоа не значи дека нема потенцијал за живот. Напротив, постоењето на џебови со течна вода може да создаде уникатни хемиски средини“, изјави Петрика.
Повеќе информации за внатрешноста и потенцијалната населивост на Титан се очекуваат од идната мисија „Dragonfly“ на НАСА, чиј старт е планиран најрано во 2028 година. Мисијата ќе користи летало со ротори за истражување на површината на месечината и ќе носи инструменти за испитување на нејзината внатрешна структура.
Мисијата Cassini-Huygens беше заеднички проект на НАСА, Европската вселенска агенција и Италијанската вселенска агенција и се смета за една од најуспешните мисии за истражување на Сатурн и неговите месечини.
Редакција Фронтлајн
