Командантот на украинската морнарица, Олекси Неижпапа, неодамна, како што објави ЦИВИЛ МЕДИА, изјави дека состојбата на бојното поле ќе беше многу поинаква и Украина би можела побрзо да ја добие војната доколку сојузниците не му дадоа ограничувања на Кијив за употреба на западно оружје и му дозволеа да го употреби против цели длабоко во територијата на Русија.
„Мораме да имаме способности да се увериме дека Русија засекогаш ќе се откаже од помислата дури и да гледа во насока на Украина, вклучително и во морето“, рече Неижпапа.
Но, наместо западно оружје, Украина за напади врз руската инфраструктура длабоко на територијата на агресорот ги врши со беспилотни летала, иако тоа експилицитно не го потврдува.
Во недостиг на доволен број артилериски системи, авиони за копнени напади, но и ограничената употреба на западните оружја, Украина успева да го одржува стабилно и во своја корист текот на воените дејствија на линијата на фронтот и добро ги држи своите позиции во воздухот над линиите на фронтот со помош на беспилотните летала.
„Токму во беспилотните системи сме повеќе или помалку еднакви“, изјави Шефот на Главната управа за разузнавање на Министерството за одбрана на Украина (ГУР), Кирило Буданов, во интервју за Си-ен-ен, пренесе ЦИВИЛ МЕДИА.
„Сето ова е од корист“, смета Буданов кој нагласува дека сега просечните Руси конечно ја гледаат реалната слика на војната, гледаат запалени магацини за нафта, уништени фабрики и погони.
Во последно време бројот на ваквите напади на територијата на агресорот е зголемен, тие станаа попрецизни и поквалитетни, а иницијативата помина во украински раце.
Заклучоците и прогнозите на експертите се охрабрувачки. Во првиот месец од 2024 година, бевме сведоци на десетици удари на територијата на земјата агресор, и долж границата и во длабоката задна страна.
Претпријатијата поврзани со енергетската инфраструктура се под најголема закана од украинските беспилотни летала, особено руските рафинерии за нафта, дури и оние лоцирани на оддалеченост од повеќе од 1.000 километри, систематски и обилно „цветаат памук“. И иако непријателот традиционално по секој експлозивен инцидент известува дека „нема пробив“, дека сè што лета над нивната територија е успешно соборено/заглавено од електронско војување, видеата на социјалните мрежи кои покажуваат запалени резервоари за гориво сугерираат поинаку.
Како може да ги оцениме резултатите од овие удари, каков специфичен ефект или, како што сега е модерно да се каже, профит добива Украина од нив, и што е најважно, колку тоа навистина влијае на текот на војната?
КАДЕ ГОРЕШЕ ВО РУСИЈА ВО ЈАНУАРИ 2024 ГОДИНА: ДЕВЕТ НАЈУДАРНИ ЕКСПЛОЗИВНИ ИНЦИДЕНТИ
Магацин за нафта во Орел
На 9 јануари беспилотни летала го нападнаа магацинот за нафта Орелнефтепродукт во рускиот регионален центар Орел. Според пропагандниот канал BAZA, два дрона го нападнале објектот.
Магацин за нафта во Санкт Петербург
Ноќта на 18 јануари цел на нападот бил нафтениот терминал во Санкт Петербург – остатоците од соборениот дрон биле пронајдени на територијата на нафтениот терминал во Санкт Петербург АД. Ова е најсеверната и најоддалечената точка на напад од Украина – украинските власти известија дека дронот што го нападна Санкт Петербург прелетал 1.250 километри.
Важно: Нафтениот терминал во Санкт Петербург е складиште за нафта што активно се користи на територијата на Русија за да се заобиколат санкциите воведени по целосната војна против Украина. Од тука се снабдуваат и финансираат окупационите сили во Украина, така што оваа цел природно се смета за важна цел. Удар на ова складиште за нафта ќе помогне да се ослабат руските сили со седиште во Украина.
Тамбовска фабрика за барут во градот Котовск
Ноќта на 19 јануари беспилотни летала ја нападнаа фабриката за прав Тамбов во градот Котовск.
Оваа фабрика е еден од најголемите руски производители на мало вооружување и артилериска муниција. По почетокот на целосната инвазија на Русија на Украина, компанијата го зголеми производството за 34%. Од јануари 2023 година, фабриката за прав Тамбов е дел од државната корпорација Ростек.
Магацин за нафта во Клинци (Брјанска област)
На 19 јануари, по напад со беспилотно летало, избувна масивен пожар во складиште за нафта во градот Клинци (Брјанска област), кој се наоѓа на речиси 60 километри од најсеверната точка на границата со Украина и 300 километри од Кијив, погодени со четири цистерни со нафтени продукти и запалени.
Важно: ова складиште за нафта се користеше за испорака на гориво и мазива, особено за потребите на руските окупаторски сили. Пред сè, тие беа наменети за снабдување на групите војници „Запад“ и „Центар“. Оттаму материјалите се транзитираа директно во нивната област на одговорност – привремено окупираната област Луганск.
Фабрика за поправка на авиони во регионот Смоленск
На 21 јануари беше нападната фабрика за поправка на авиони во областа Смоленск во Руската Федерација. Претпријатието се занимава со производство и поправка на оружје, авиони и воена опрема. Конкретно, произведува ракети Х-59 од различни модификации од класата воздух-земја. Овие ракети Русите често ги користат за да истрелаат кон Украина.
Терминал за нафта во Уст-Луга (Ленинградска област)
Ноќта на 21 јануари, нафтениот терминал на руската компанија Новатек, чии главни сопственици се руските олигарси Леонид Микелсон и Генадиј Тимченко (и под санкции на ЕУ и САД), изгоре во Уст-Луга (Ленинградска област) како последица на напад со дрон на пристаништето.
Инаку, Тимченко е долгогодишен познаник на Путин и еден од неговите најдоверливи лица. Тој е и еден од акционерите на Банката Росија, која се смета за лична банка на високи функционери на земјата агресор. Според магазинот „Тајм“, Тимченко е член на тесниот круг на „џудо пријатели“ на Путин, заедно со браќата Аркадиј и Борис Ротенберг. Олигархот активно присуствуваше и на аматерски натпревари од Ноќната хокеј лига во Сочи со учество на диктаторот. Нивната врска датира барем до 90-тите. Тогаш Тимченко активно му помагаше на Путин да ги приватизира претпријатијата во Санкт Петербург.
Според очевидци, осум бродови со знамиња на Панама, Малта, Либерија, Габон, Грција, Маршалските Острови, Кајманските Острови и Хонг Конг се товареле на терминалот во регионот на Ленинград кога удриле беспилотните летала.
Фабрика „Шчегловски Вал“ во Тула
На 21 јануари беспилотни летала нападнаа еден од најголемите руски претпријатија од одбранбената индустрија, Шчегловски Вал, лоцирани во регионот Тула.
Фабриката развива водени оружја за копнени сили, системи за противвоздушна одбрана, пушки за брз оган и мало оружје. Конкретно, работилниците на фабриката склопуваат противвоздушни ракетни системи Панцир-С и Панцир-С1.
Компанијата го модернизира и старото оружје.
За потсетување: „Панцир-С1 е руски самооден противвоздушен ракетен систем. Тој е дизајниран да ги заштити цивилните и воените објекти од воздушни, копнени и површински напади. Возилото е развиено од Бирото за инструменти за дизајн на Тула. Системот е создаден во 1994 година и оттогаш е модернизиран. Панцир-С1 е опремен со 12 ракети 57Е6-Е и 1400 гранати.Ракетите можат да погодат цели на височина до 15 километри и на растојание до 20 километри. Проектилите можат да поминат растојание до 4 километри.
Рафинерија за нафта Туапсе на брегот на Црното Море
На 24 јануари, украински беспилотни летала погодија поморски терминал кој припаѓа на рафинеријата за нафта Туапсе. Тоа е единствената рафинерија на брегот на Црното Море. Според руските медиуми, рафинеријата Роснефт наводно била нападната од три украински беспилотни летала Бивер [Бобер]. Подоцна, СБУ посочи дека тие стојат зад нападот на рускиот објект. Тие не открија што точно е употребено за напад на терминалот, но рекоа дека пожарот ја оштетил примарната единица за преработка на нафта, поточно вакуумските и атмосферските столбови.
Пожарот не можел да се изгасне повеќе од 8 часа, а соопштено е дека пожарот зафатил површина од 200 метри квадратни. Во моментот на штрајкот, рафинеријата ракувала со 100 тони бензин и 200 тони мазут.
Важно: Оваа фабрика главно произведува бензин и мазут, кои се толку неопходни за напојување на опремата на окупаторите на истокот и југот на Украина. Суровините се испорачуваат од Сибир, Оренбург и Ставропол.
Рафинерија за нафта во Јарослав
На 29 јануари беспилотно летало ја нападна рафинеријата Славнефт-ИАНОС во Јарослав. Леталото се урнало во близина на единицата за хидрокрекинг. Прелиминарно немаше сериозни последици. Барем засега. На крајот на краиштата, ова е прв пат од почетокот на руската целосна војна против Украина, беспилотно летало да „посети“ објект во регионот Јарослав.
Важно: Рафинеријата Славнефт-Јанос е една од најголемите рафинерии за нафта во Русија. Просечниот волумен на рафинирање е околу 15 милиони тони јаглеводородна суровина годишно. Палетата на производи на IANOS вклучува моторен бензин и дизел гориво Еуро-5, керозин, авионско гориво, мазива, битумен, восоки производи од восок, ароматични јаглеводороди, течни гасови и масло за греење.
Секој напад со дрон влијае на некоја од способностите на Русија да ја продолжи војната против Украина.
Во коментар за Укринформ, Олександр Коваленко, воен и политички набљудувач на групата Информативен отпор, истакна дека неодамнешните напади на украинските одбранбени сили на територијата на Руската Федерација главно биле насочени кон нафтени рафинерии, т.е. објекти поврзани со енергетската инфраструктура на земјата агресор. И со добра причина.
Според него, овие претпријатија, иако се сметаат за комерцијални, сепак се составен дел од снабдувањето на руските окупаторски сили со гориво и мазива кои се испорачуваат директно во борбената зона.
„Клинци е важен транзитен центар во регионот Брјанск за транспорт и логистика на горива и мазива, што се врши во интерес на руското Министерство за одбрана. Затоа, нафтените бази кои беа цел на беспилотни летала се сосема легитимни воени цели“, вели воениот експерт.
Ако порано набљудувавме како вооружените сили на Украина систематски ги напаѓаат непријателските магацини со гориво и мазива и други објекти во привремено окупираните територии на Украина, сега зборуваме за задната зона на самата Русија.
„И зоната која се наоѓа на 1.000 километри од границата со Украина. Нападнатото складиште за нафта во Санкт Петербург е жив пример за тоа“, додаде г. Коваленко.
Ваквите напади не само што го нарушуваат целокупниот синџир на снабдување со горива и мазива, туку ги погодуваат и извозните способности на Русија.
„Извозот на енергија го финансира и рускиот буџет кој е насочен кон поддршка на војната против Украина“, потенцира соговорникот. „Затоа, секогаш кога некој објект е исфрлен од општиот систем на логистика и производство на горива и мазива, се нарушува целиот синџир, се нарушува снабдувањето дома, не само во самата воена зона, туку и подалеку.
Кога таквото претпријатие е затворено дури 2-3 дена или една недела, тоа има значително влијание врз способноста на агресорот да ги снабдува соодветните горивни материјали во борбената зона.
„Ако претходно кажавме дека е многу важно да се наруши снабдувањето и пропорционалното распределување на муницијата меѓу руската артилерија, бидејќи, на пример, ако нема граната, хаубицата не пука, тогаш во овој случај, во однос на горивото, зборуваме за уште поефективно влијание. На крајот на краиштата, ако нема гориво, непријателскиот тенк или оклопниот транспортер не се движи. Ако нема гориво, тогаш камионот што доставува артилериски гранати, друго оружје и слично на окупаторите во борбената зона нема да оди. Со други зборови, ударите на таквите објекти на територијата на Руската Федерација имаат сеопфатно влијание. И ова влијание е навистина многу ефикасно“, нагласува аналитичарот.
Секој таков инцидент влијае не само на моралната и психолошката состојба на Русите, кои сметаат дека војната е близу, но, тоа има и пошироко влијание, и од воено-техничка, од економска и од директна воена природа. Секоја таква експлозија, секој таков инцидент е мал придонес во севкупната ризница на достигнувања на патот до победата над Русија.
Во меѓувреме, Олександр Коваленко предвидува дека со текот на времето ќе се зголемува количината на „памук“ на територијата на непријателот.
„Во текот на изминатите месеци, Украина ги лансираше своите беспилотни летала во различни насоки, распрснувајќи го вниманието на непријателот по различни траектории, така што непријателот нема општо разбирање за тоа каде да ги концентрира средствата за противвоздушна одбрана, а каде не. Друга точка се извидувачките активности Сите оние мали групи на беспилотни летала кои извршија напади на Руската Федерација во 2023 година, исто така спроведуваа извидувачки активности. Така, украинските одбранбени сили создаваа карта на противничките капацитети за противвоздушна одбрана за да разберат каде има комплекси, каде има заштита, каде има празнини и слично“, смета воениот експерт.
И кога оваа карта сега е повеќе или помалку целосно формирана …
„Ќе биде можно поефикасно да се искористат празнините во рускиот воздушен простор. И да се направи сé за да се осигура дека бројот на овие инциденти ќе се зголемува секој пат. Се разбира, засега нема да има масовни напади со 10-20 дронови. Но, откако ќе се зголеми производството на беспилотни летала, нападите ќе бидат редовни. Само запомнете – на почетокот имаше неколку, а сега ни покажаа производство на голем број такви оружја. Со оглед на тоа што УАВ-овите удари со долг дострел на Украина ја докажаа нивната ефикасност во неодамнешните напади, можеме да очекуваме нови ефективни удари во длабоката задна страна на непријателот и добри вести во овој поглед во блиска иднина“, уверува Олександр Коваленко.
Меѓу другото, успешните резултати од „пристигнувањата“ го покажуваат целокупното влијание на војната во Украина врз руската воздушна одбрана.
„Речиси две години, војната всушност уништи најмалку една третина од руските системи за противвоздушна одбрана со краток и среден дострел. Тоа се системи кои се спротивставуваат на објектите со мала големина како што се беспилотните летала. Друга третина од овие комплекси сега се наоѓаат во Украина, на привремено окупираните територии“, додаде набљудувачот на Информациската група за отпор.
Така, самата Русија во моментов има околу една третина од потребниот број модерни системи со краток и среден дострел за да го обезбеди својот воздушен простор од 23 февруари 2022 година.
„И ова не е критично доволно за да се затвори целиот руски воздушен простор. Ова не е доволно ниту за да се затвори воздушниот простор на неколку руски региони, а да не зборуваме за целата гигантска територија“, нагласи г. Коваленко.
Според Павло Лакијчук, раководител на воени програми во Центарот за глобални студии „Стратегија XXI“:
„Ударите од долг дострел врз воено-индустриски цели може да се поделат на две компоненти:
– Удари против руски претпријатија кои произведуваат оружје и компоненти за нив (ракетно гориво, боеви глави, софтвер за нив) – ова е „долга рака“, дел од операцијата за слабеење на непријателскиот потенцијал да ги погоди нашите градови и села;
– Удари врз објектите на секторот за гориво и енергија – освен чисто воено значење, овие рафинерии и фарми за тенкови се дел од руската воена машина, нивната неорганизираност е удар врз способноста на Русија да акумулира крвави петродолари за војна.“
Може да се каже дека ова е придонес за нафтено ембарго против државата агресор: не може да се блокира движењето на „сивите“ и „црните“ танкери, но може да се искомплицира работата на претпријатијата што ги „хранат“.
На пример, според него, по ударите на Уст-Луга, Русите претрпеле не само директни загуби од привременото прекинување на испораката на нафта и нафтени деривати, туку и индиректни загуби поради зголемувањето на транспортните трошоци од опасните области.
„Сега, не само руските нафтени пристаништа во Црното Море, туку и нивните терминали на Балтикот се сметаат за „потенцијално опасни“. Земени заедно, ова значи дека 70% од извозот на руската нафта е загрозен“, вели г-дин Лакијчук.
Јасно е дека ваквите акции на украинските одбранбени сили нема целосно да ја запрат „лудата бензинска пумпа“ преку ноќ, но долгорочно сериозно ќе се одразат на нејзината продуктивност.
„Додадете го на ова и психолошкиот ефект. Не само што обичните Руси се жалат, „што се случува – дали навистина е војна?“ Руските олигарси се исто така нервозни. Секакви Ротенбергзи и Тимченковци и нивниот другар во соработката, Озеро
Ги разочарав, не го очекуваа тоа што го очекуваа од него“, иронично вели воениот експерт.
Генерално, ударите врз енергетскиот комплекс на Руската Федерација ја покажаа својата ефикасност.
„Значи, треба да очекуваме повеќе од нив. Се повеќе и понатаму. Иницијативата премина во наши раце“, резимира Павло Лакијчук.
И за крај, повторно прашањето од почетокот на текстот: Каков ли ќе беше текот на војната во Украина доколку сојузниците не му ја ограничија употреба на западно оружје на Кијив и му дозволеа да го употреби против легитимни цели длабоко на територијата на Русија.
Драган Мишев / Цивил Медиа
ПРОЧИТАЈ И:
Буданов: Следните шест месеци ќе бидат „интересни“, руските офанзивни потенцијални се исцрпуваат
