Соларната сонда Паркер на НАСА останува надвор од контакт по нејзиното историско достигнување на 24 декември кога се приближи до Сонцето поблиски од кој било објект направен од човек.
Мисијата „да го допре Сонцето“ достигна на само 6,1 милиони километри одалеченост од површината на сонцето, што е најблиску од кога било. Во моментов е внатре и им помага на научниците да ја разберат мистериозно топлата надворешна атмосфера на сонцето, нејзината корона.
Меѓутоа, блиското поминување се случило на другата страна на Сонцето, гледано од перспектива на Земјата и оттогаш сондата Паркер не е во контакт со операторите на мисијата во лабораторијата за применета физика Џонс Хопкинс во Лорел, Мериленд – каде што исто така беше дизајнирано и изградено вселенското летало.
Чекајќи „Бикон тон“
Паркер треба да испрати сигнал – „бикон тон“, на 27 декември 2024 година, за да потврди дека сондата преживеала во една од најекстремните средини во Сончевиот систем. Се надеваме дека неговиот робустен топлински штит ќе ги заштити неговите инструменти.
„Ниту еден објект направен од човек досега не поминал толку блиску до ѕвезда, така што Паркер навистина ќе враќа податоци од непозната територија“, рече Ник Пинкин, оперативен менаџер на мисијата на Соларната сонда Паркер.
Автономен дизајн
Трите дена надвор од контакт со Земјата беа очекувани и планирани во дизајнот на леталото.
„Кога лета во близина на сонцето, сондата мора да биде 100% автономна. Не можеме ништо да и направиме ако наиде на некаков проблем – сондата сама мора да се справува со тоа“, рече д-р Нур Рауафи, научник на проектот во лабораторијата за применета физика Џон Хопкинс, за време на тркалезната маса за медиуми на годишниот состанок на Американската геофизичка унија на 10 декември.
Автономниот систем вграден во леталото може континуирано да работи речиси два месеци без човечка интервенција.
Следно ажурирање на статусот
„Ова е еден пример за смелите мисии на НАСА, кои прават нешто што никој друг досега не го сторил за да одговори на долгогодишните прашања за нашиот универзум. Со нетрпение очекуваме да го добиеме првото ажурирање на статусот од вселенското летало и да почнеме да ги добиваме научните податоци во наредните недели“, вели Арик Познер, научник од програмата Паркер.
Според веб-страницата на мисијата, Паркер патува со 430.000 милји на час (690.000 км на час), што го прави најбрзиот објект направен од човек досега, доволно брз за да стигне од Филаделфија до Вашингтон за една секунда.
По кого е именувана мисијата?
Во 2017 година, мисијата беше именувана по Јуџин Паркер, почесен професор на С. Чандрасехар, Катедрата за астрономија и астрофизика на Универзитетот во Чикаго. Во 1950-тите, Паркер предложи голем број концепти за тоа како ѕвездите – вклучувајќи го и нашето Сонце – испуштаат енергија. Тој ја нарече оваа каскада на енергија сончев ветер и опиша цел комплексен систем од плазми, магнетни полиња и енергетски честички кои го сочинуваат овој феномен. Паркер, исто така, разви теорија за прегреаната сончева атмосфера, короната, која е – спротивно на она што се очекуваше со законите на физиката – потопла од површината на самото Сонце.
Тоа беше прв пат НАСА да именува мисија по жива индивидуа. Паркер почина во март 2022 година, на 94-годишна возраст.
Сондата Паркер беше лансирана на 12 август 2018 година.
Подготви: Ј. Ѓ.
Поврзано:
Сондата Паркер на НАСА се приближува до Сонцето, повторно ќе испише историја
