пишува: БИЉАНА ЈОРДАНОВСКА
Го сакаме Јовески, не го сакаме Јовески – процедурално било, не било процедурално – вака отприлика започна вториот ден од јавната расправа во Собранието „Јавното обвинителство како ефикасен орган во борба против корупцијата“, која ја свика Комисијата за политички систем и односи меѓу заедниците за Предлог – законот за Јавно обвинителство.
Откако се смирија страстите и конечно започна расправата, имавме една констатација од професор по право дека нешто со Законот се крши Уставот, но и дека носењето на законот нема никаква врска со евроатлантските перспективи на земјата, а ниту е услов за добивање датум за преговори. Наводно, тоа прашање во некоја иднина ќе се постави со отворањето на Поглавјето за владеењето на правото и реформите во правосудството.
Кога се во прашање професори – советници на ВМРО-ДПМНЕ, сè што не е во нивна корист е против Уставот, против законите, против… Сепак, стартот иако вообичаен, она што следуваше ги извади од кожа сите што седеа на десната страна наспроти говорницата, ги натера да се кренат од фотелја, да коментираат, па дури и да поведат „дебата“, како расправата да е резервирана само за нивните „аргументирања“.
Џабир Дерала, ЦИВИЛ, го крена адреналинот на вмровците.
„Знаеме дека во преговорите, од една страна постојано се пласира идејата за амнестија со која ќе прекине гонењето со предметите. Сѐ друго се изговори… ВМРО-ДПМНЕ бара уништување на бомбите и материјалите со законски одредби – тоа барање сѐ уште е на маса. Тоа е крајно неприфатливо барање!… Пред пратеничките и пратениците во овој законодавен дом се наоѓа изборот: ДАЛИ ЌЕ ГИ ПОДДРЖАТ ИНТЕРЕСИТЕ НА МАКЕДОНСКАТА ДРЖАВА ИЛИ ЌЕ ГИ БРАНАТ ИНТЕРЕСИТЕ НА КРИМИНАЛЦИТЕ?… Ако не го донесете овој закон, овој состав ќе биде запаметен само по крвавиот напад на 27 април 2017 година. Не го дозволувајте тоа!… Донесете го овој закон, а во меѓувреме, контактирајте ги најдобрите адвокати што можете да си ги дозволите“, изјави Дерала, меѓу другото.
Од „политички говор“, до „човекот ја промаши темата, вие не реагиравте“, ама ова, ама она, накратко, ги брцна онаму каде што најмногу ги боли. Нема што повеќе да се каже. Удар, директен, искрен и на место. Реакцијата – очекувана и во духот на агитпропот што го гледаме повеќе од една деценија.
Следни на ред беа Александар Даштевски, со ставот дека именувањето на јавниот обвинител треба да биде само еднаш, според препораките на Венецијанската комисија. Инаку, Даштевски е познат по својот долгогодишен молк пред дискриминацијата од режимот и по поддршката на говорот на омразата против активистите за човекови права – од позиција на претседател на Државната комисија за антидискриминација!
По него следеше Никола Тупанчевски кој смета дека, доколку се сака да се продолжат случаите на СЈО, тоа не може да биде како што е сега, бидејќи има повреда на стварната надлежност.
И еден предлог од Горан Левков, новинар од СКУП: Советот на Јавни Обвинители треба да биде независен и политиката да ги тргне рацете. И едно потсетување од Левков зошто овој предлог е добар: „Арбен Исаку, колку што памтам, беше донатор на политичката партија ДУИ, а една година претходно тој бил избран како член на Советот“.
Но, најверојатно, најинспиративен за „курирските служби“ беше говорот на Дерала, што сосема погрешно и во нивниот кукавички манир го сфатија како „закана“, ама лична, полична здравје. Немајќи друг начин да го дискредитираат, се послужија со старите фори демек, ете, министерката Дескоска немала храброст тоа така да го изнесе, па нели, Дерала е тука да помогне. Панично, немој некој случајно да се подзамисли за она што искрено, граѓански, го кажа Дерала, и предупредувачки за нивното членство – ако некој треба да ви креира мислење тоа сме ние, немојте случајно сами да тупите глава (се разбира, парафразирано, од она што сè се објави од курирските портали).
За крај, расправата со расправа заврши. Сега се очекува да се издвојат аргументите од прес-говорите на десното крило. Одлуката останува на пратениците. А, дали тие, како претставници на граѓанките и граѓаните, народни претставници, со чии гласови удобно се сместија во фотелјите, ќе дадат придонес во проевропските аспирации или ќе пуштат железна завеса кон Европа и светот, останува да видиме.
Извор: ЦИВИЛ Медиа
