„Велепредавство и терористичко загрозување на уставниот поредок“ или „драконски казни за луѓе за кои е тешко да се конструира намера за вршење на преврат на власта“… Овие две изјави делуваат како да се дадени од две остро спротивставени страни, а не од еден ист човек – професор по кривично право. Но и тоа е можно, ова се две изјави од истата личност дадени во два различни периода.
Универзитетскиот професор Гордан Калајџиев, инаку и претседател на Хелсиншкиот комитет за човекови права, во 2017 година, на само неколку дена по насилниот упад во Собранието изјави дека тоа што се случило е велепредавство и треба тешко да биде казнето.
„Насилното менување на органите, односно Собранието, е велепредавство и тешко се казнува. Загрозувањето на поредокот што е намерно направено со акт на сила и присилба е предвидено исто како конкретно кривично дело – Терористичко загрозување на уставниот поредок“ – изјави Калајџиев на 2 мај 2017, само неколку дена по настаните во Собранието и пред таквата карактеризација на делото да биде објавена од страна на јавното обвинителство.
Сега, четири години по крвавиот четврток, Калајџиев во гостувањето во емисијата „Неделен брифинг“ со ноторниот „адвокат“ на режимот, Сотир Костов, излегува со спротивни ставови и смета дека казните изречени за настаните од 27 април се драконски(!).
„Намерата е деликатна во кривичното право. Многу е тешко да се оквалификува како тероризам еден настан, со оглед на тоа дека тероризмот оди со повеќе дејствија, организирана група, а многу е тешко да се конструира од еден настан, инсцениран, што е резултат на некоја акција, да го оквалификувате како тероризам заради насилството, или пак дека директно е насочен против уставниот поредок со намера да се направи преврат“ – изјави „новиот“ Калајџиев.
На кој Калајџиев да му веруваме, на тој од пред четири години или на денешниот „Трансформер“? Што се случи во меѓувреме? Вообичаено е ставовите со текот на времето да се менуваат, но најчесто се придружени со дополнителни аспекти и аргументи, па до некаде и се ублажуваат, но најчесто одат во насока на нивно зацврстување.
Во овој случај, јавноста е сведок на едно необјасниво нагло свртување во обратната насока. Ова не е чест, но секако не и единствен случај на нагло, ненајавено и необјасниво „трансформирање“. Да се надеваме дека еден ден јавноста ќе дознае кои сè фактори влијаеле на оваа појава.
Д. Е.
