пишува: НЕНАД ЈОВАНОВИЌ
Кога ги слушам гастро-револуционерните фрази на Мицкоски од типот „нѝ се случи народ“, првото sвонче во главата ми вели: „кога се случува народ, неволјата доаѓа“. За волја на вистината, ништо значјано не се случи. Мицкоски метафизицираше безвезни пораки, деидеологизирани, со слаб дух и многу ароганција. Ах, колку типично и досадно.
И добро, беше митингот на Мицкоски и неговата клиентела, „се случи народ“, а знаете како одат работите со народите, тој, значи народот, не гледа многу „како“ и со „кого“, не гледа ниту „кому“ ќе му се случи… Оди народ тамо кадешто ќе му речат, ако му речат „народе, тука мавај“, што да прави кутар народ, мава; aко му речат, „народе, не тука, сега таму“, оди народот таму… Народ, брате, оди таму кадешто му е волја и прави што му се ќефне? Јок, море, не прави народ така. Ајде да видиме што прави „вистински народ“.
Мицкоски во својата партија има „етнички народ“, таквиот народ разбира единствено „етничка демократија“; од митингот на Мицкоски се гледа таа „инфлуенца“ на тромавост, некреативност, неталентираност; таква „мајка која те цица“ треба да ја замени постоечката политичка понуда со „вистинскиот народ“ на Мицкоски? Луѓе коишто се уценети со својата работа мене ми се претставуваат за народ што треба да го сруши постоечкиот режим. Или попластично да се изразам: Мицкоски ќе бил алтернатива на СДСМ и Ковачевски? Вие мора да се шегувате!
Мицкоски генерира „народ“ единствено заради нерешениот спор со Бугарија, таа патерица е негова последна шанса да се добере до власт. Не се буни народ затоа што е нарушен социјалниот мир; не се буни народ затоа што е под репресија од постоечкиот „режим“; не, ништо од сето тоа. Мицкоски мобилизира затоа што тој, а богами и неговото членство разбираат единствено „партиски плурализам“ и монизам. Толку ја сфаќаат и самата демократија. Нивните протести се исклучиво за освојување на „воениот плен“ (власт разбрана како воен плен): бесплатни телефони, службени возила, тендери „во четири очи“, ручеци и купишта други привилегии. Сето зачинето со многу, многу страв и закани. Така овие луѓе ја разбираат демократијата. Неслучајно од говорот на Мицкоски цело време провејува неговото „јас“, „јас“, „јас“. Приметив дури една комична опаска: „народе, јас се борам за вас, дајте ми ја поддршката. Ќе ве спасам“, или така некоја слична опсценост.
Со месеци предупредувам на отровна хистеризација на јавниот дискурс која е вешто е поврзана со „нерешениот договор со Бугарија“ – таквата нерешеност предизвикува насилство, а потоа неминовно го влече поредокот во декаденција, хаос и неможност да се согледаат со „врело срце и ладна глава“ сите проблеми кои треба да се решаваат во иднина. Ова може да ви заличи на „веќе видено“, на мрачниот период од ерата на Груевски, и нема да погрешите во заклучокот. Од друга страна, Мицкоски ги отпушти од ланци сите „бесни кученца“, целта е да се плука сè и да се предизвикува апокалипса во јавниот дискурс. На таквата хистерија и „нерешениот проблем“ со Бугарите, Мицкоски очекува власт.
Еве ви еден практичен симптом: на ден или два после митингот, обиена е канцаларијата на реномираната невладина организација „Цивил“. Што има во „Цивил“ за да се краде? Има слободни граѓани, борци за човекови права кои – користејќи ги своите уставно-загарантирани слободи – зборуваат и делуваат во општеството. Влегле, имено, сурија од насилници и направиле штета во нивните канцаларии. Не сугерирам ништо и на никого, само посочувам еден практичен пример: кога се случува народ, нужно се случува и срање. Таквото поведение не само што е неевропско, туку е антицивилизациско.
Од друга страна, сакам јасно да речам: не сум параноик ниту сум вљубеник на „теории на заговори“, само размислувам логично: работите стануваа сериозни, а обивањето на канцаларијата на „Цивил“ е тест. Ако им пројде, Македонија за брзо ќе влезе во хаос. Значи, да завршам. „Цивил“ е Македонија, а Македонија не им припаѓа на Мицковци многу повеќе од мене и тебе, без разлика што тие мислеле за тоа. Оти, мајка му, зарем повторно ќе им дозволиме на најлошите да бидат најгласни, а нормалните да бидат „куш“?
Личен став на Авторот. Дозволено е преземање на текстот според лиценцата Creative Commons 4.0.
