Во дебатата за усвојување на извештајот за Северна Македонија, по повод затворањето на пост-мониторинг дијалогот за земјата, пратеничката Бисера Костадиновска-Стојчевска настапи со говор што комбинираше лични доживувања и политички пораки. Наместо да се фокусира само на формулациите од документот, таа се задржа и на начинот на кој граѓаните ги доживуваат промените во последните децении.
Костадиновска-Стојчевска зборуваше за војните и кризите што биле видливи за сите, но и за посуптилните „војни“, политички и идентитетски, кои често се водат без јасна свест во јавноста. При тоа, го спомена и иселувањето како една од најсериозните последици на долгогодишните политички слабости, но без да навлегува во персонализирани обвинувања.
Таа се осврна и на чувството на негирање на историјата, идентитетот и јазикот, тема која периодично се отвора во регионалните односи. Личниот пример – дека е родена во Југославија, има дете родено во Македонија и дете родено во Северна Македонија – го употреби како илустрација на тоа колку бргу се менувале рамките во кои живее државата и нејзините граѓани.
Во завршниот дел од обраќањето, Бисера нагласи дека извештајот и одлуката за затворање на пост-мониторингот се важен чекор за земјата, но не и точка на затворање. Според неа, одлуката од ПССЕ треба да се сфати како порака до домашните политички фактори за продолжување на реформите и јакнење на институциите, со цел следните генерации да живеат во пофункционална и поевропска Северна Македонија.
